านอีกจำนวนมากก็พุ่งเข้าหาเสาเหล็กราวกับสายน้ำที่เชี่ยวกราก กระแทกเสาเหล็กอย่างต่อเนื่อง
ดังแดง! ดังแดง!
เสาเหล็กนั้นทรุดตัวและเสียรูปทรงอย่างต่อเนื่องจากการกระแทก และเศษเหล็กที่แตกหักก็ร่วงหล่นลงไปในแม่น้ำ
คลิก!
เสาเหล็กที่ผุดขึ้นมาจากน้ำแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและตกลงไปในน้ำในแม่น้ำ ซึ่งถูกทำลายโดยเจี้ยนว่าน
อย่างไรก็ตาม เสาเหล็กที่โผล่ขึ้นมาจากแม่น้ำนั้นเป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของเสาเหล็กทั้งหมดเท่านั้น แรงกระแทกเช่นนั้นดูเหมือนจะไม่ทำให้เสาเหล็กเหล่านั้นสั่นสะเทือนเลยแม้แต่น้อย
เมื่อโจวเหวินคิดได้เช่นนั้น เจียนว่านก็พุ่งตรงลงไปในน้ำแม่น้ำ ฟาดฟันเสาเหล็กอย่างต่อเนื่อง บดขยี้เสาเหล็กทีละนิ้ว แม้แต่น้ำในแม่น้ำก็ไม่อาจหยุดการโจมตีของเจียนว่านได้
“ฉันจะไปดูซิว่าเกิดอะไรขึ้น” โจวเหวินพุ่งลงไปในแม่น้ำพร้อมกับลูกดาบไร้ขีดจำกัด
ณ จุดที่เจี้ยนเหวินยืนอยู่ เจี้ยนมารุได้ถือกำเนิดขึ้นจากอากาศธาตุ ขวางกั้นน้ำในแม่น้ำด้านนอก เจี้ยนมารุที่อยู่ด้านในได้พุ่งชนเสาเหล็กอย่างต่อเนื่อง ทำให้เสาเหล็กแตกสลายไปเรื่อยๆ
แต่เสาเหล็กนี้ยาวเกินไป และส่วนที่โจวเหวินสัมผัสได้นั้นยาวเกินหนึ่งกิโลเมตรแล้ว หากถูกระดมยิงแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะพังเมื่อไหร่
หลังจากพยายามอยู่พักหนึ่ง โจวเหวินก็ล้มเลิกความคิดที่จะทำลายเสาเหล็กให้สิ้นซาก และเลี่ยงเสาเหล็กไปโดยตรง ภายใต้การคุ้มครองของเจี้ยนหยู เขาจึงติดตามเสาเหล็กไปยังก้นแม่
