ข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทำลายทุกอาณาเขตของมิติทั้งเจ็ดของกลุ่มดาวหมีใหญ่”
“บราเดอร์ไทเกอร์เก่งมาก ไม่มีสิ่งมีชีวิตจากมิติไหนฆ่ามันได้ ทำเลย!”
เซี่ยหลิวฉวนและจางชุนฉิวเหลือบมองกัน และทั้งคู่ก็เห็นความประหลาดใจในแววตาของกันและกัน
เซี่ยหลิวฉวนกล่าวว่า “สัตว์เลี้ยงประจำตัวของโจวเหวินนั้นค่อนข้างแปลกประหลาด”
“มันดูไร้สาระไปหน่อย” จางชุนชิวเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาจางหยูจือ “หยูจือ ไม่อยากออกไปเดินเล่นเหรอ…”
เซี่ยหลิวฉวนเหลือบมองจางชุนฉิวอย่างดูถูกเหยียดหยามพลางกล่าวว่า “เจ้าจางชุนฉิวขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าเล่ห์ แต่ไม่ใช่แบบนั้นหรอก ยังเป็นพี่ชายของเจ้า เซี่ย และฉันที่ฉลาด จึงปล่อยให้เสี่ยวเยว่ไปอยู่ที่กุยฟู่”
จิ่วหยางเองก็ตกใจกับพลังทำลายล้างของเกราะปีศาจและวิญญาณเสือ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าราชาดาวประตูยักษ์มีระดับพลังเท่าไหร่ แต่เมื่อพิจารณาว่าเขาอยู่หลังราชาดาวหมาป่าแล้ว เขานึกไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะอ่อนแอกว่าราชาดาวหมาป่า เขาถูกฆ่าตายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ไม่ใช่เพราะราชาดาวประตูยักษ์อ่อนแอ แต่เพราะวิญญาณเสือนั้นแข็งแกร่งเกินไป
ดวงตาของจิ่วหยางไม่ได้มองไปที่วิญญาณเสืออีกเลย แต่กลับไปจับจ้องที่ไข่โก่งงอพลางพึมพำในใจว่า “น่าสนใจ ตอนนี้ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าด้วยสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่ทรงพลังขนาดนี้ คนๆ นั้นเองมีระดับพลังอยู่ที่ระดับไหนกันแน่”
ไม่ว่าโจวเหวินจะมีพลังม
