แต่มันก็ดีกว่าการไปสู้กับจิ่วหยางในสถานที่อย่างวังดาวเทียนซู่ หลังจากกลับสู่โลกแล้ว ก็ยังไม่สายเกินไปที่จะตามหาจิ่วหยางเพื่อสะสางเรื่องราว” เซี่ยหลิวฉวนกล่าวด้วยถอนหายใจโล่งอกและยิ้ม
จางชุนฉิวจ้องมองไข่แห่งความโกลาหลด้วยความสงสัยและพึมพำกับตัวเองว่า “แปลกจัง”
“มีอะไรแปลก?” Xia Liuchuan ถาม Zhang Chunqiu
“ข้ายังพอรู้จักโจวเหวินอยู่บ้าง ด้วยนิสัยของเขา เว้นแต่ว่าเขาจะฝ่าด่านเข้าไปได้ ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่สู้ จิ่วหยางแข็งแกร่งแน่นอนและได้เปรียบโดยธรรมชาติในวังดาวเทียนซู่ แต่คนของโจวเหวิน ในเมื่อเขาเข้าไปแล้ว ก็ควรจะเป็นคนแรกที่เข้าไป ดังนั้นเขาต้องเอาชนะจิ่วหยางให้ได้อยู่ดี ไม่ว่ายังไงเขาก็อยากเอาชนะจิ่วหยางอยู่แล้ว จำเป็นต้องยอมแพ้หรือ?” จางชุนฉิวกล่าว
“มันก็สมเหตุสมผลนะ” เซี่ยหลิวฉวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็คิดว่าจางชุนชิวพูดถูก
เมื่อโจวเหวินต่อสู้กับเซี่ยจิ่วหวง สถานการณ์นั้นยากลำบากมาก และโจวเหวินก็ไม่ได้รับคำแนะนำเช่นนั้น
“ตามที่คุณบอก เขาไม่ได้อยู่ในรายชื่อจัดอันดับ แล้วเขาทำอะไรกับวังดาวเทียนซู่ล่ะ?” เซี่ยหลิวฉวนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“งั้นฉันก็คงต้องถามเขาดู” จางชุนฉิวเดาไม่ออก
พวกเขาเดาไม่ถูกเลย โจวเหวินแค่เดินผ่านมาเท่านั้นเอง
โจวเหวินตามจิ่วหยางไปและเพิ่งเข้าไปในวังดาวเทียนซู่ ดาวหมาป่าโลภมากได้ระเบิดแสงอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งตรงไปยังด้านหน้าของจิ่วหยาง
เกราะสุริยะบนร่างของจิ่ว
