เนื่องจากการระเบิดของเจียนว่าน ทำให้มีมวลมากเกินไประหว่างโลกเสมือนและโลกแห่งความเป็นจริง ส่งผลให้โจวเหวินรู้สึกถึงการขยายภาพหลายพันเท่า และร่างกายและจิตใจของเขาก็ได้รับผลกระทบจากมันชั่วขณะหนึ่ง
คราวนี้โจวเหวินสัมผัสได้ถึงควันอย่างชัดเจน ไม่สิ ไม่ควรเรียกว่าควัน แต่เป็นอนุภาค อนุภาคที่โจวเหวินไม่เคยเห็นมาก่อน อนุภาคนี้มีลักษณะพิเศษมาก มันมีหยินและหยาง เมื่อพื้นผิวนี้หมุนไปด้านบวก มันจะแสดงลักษณะของสสารที่จับต้องได้ และเมื่อหมุนไปด้านลบ มันจะแสดงลักษณะของสิ่งที่จับต้องไม่ได้
เพียงแต่ว่าโจวเหวินสัมผัสได้เพียงด้านหยาง แต่ไม่สามารถสัมผัสด้านหยินได้ พลังแห่งการระเบิดของเจี้ยนว่านนั้นรุนแรงมาก จนในที่สุดโจวเหวินก็สัมผัสได้ถึงด้านหยิน
ชั่วขณะหนึ่ง ทุกสิ่งที่โจวเหวินรู้สึกดูเหมือนจะแตกต่างออกไป ควันซึ่งเขาคิดว่าหายไปแล้วนั้น แท้จริงแล้วไม่ได้หายไป แต่กลับเปลี่ยนไปอยู่ทางด้านหยิน อนุภาคเหล่านั้นยังคงอยู่ พวกมันอยู่ตรงนั้นเสมอ เพียงแต่โจวเหวินมองไม่เห็นเท่านั้นเอง
“ถ้าหากคิดว่าอนุภาคเหล่านี้เป็นดาบทีละเล่มแล้วล่ะก็…” โจวเหวินคิด และในขณะนั้นเอง อนุภาคทั้งหมดที่แยกตัวออกจากร่างกายของโจวเหวินก็เปลี่ยนจากหยินเป็นหยางอย่างฉับพลัน และปรากฏขึ้นอีกครั้ง ไหลทะลักเข้าไปในร่างกายของโจวเหวิน
โจวเหวินทั้งตกใจและดีใจ อนุภาคเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นลูกดาบจำนวนนับไม่ถ้วน เขาต้อนรับวิญญาณดาบที่บุกเข้ามาด้วยใจจ
