ระทบต่อดาบโบราณอันทรงพลังได้ นี่ไม่ได้หมายความว่ามันแข็งแกร่งกว่าดาบโบราณ แต่เป็นเพราะมันคือดาบของจักรพรรดิ
เทียนจื่อเองอาจไม่ได้มีพลังอำนาจมากนัก แต่สามารถขับไล่ขุนพลด้วยพลังการต่อสู้ที่ไร้เทียมทานได้
เมื่อโจวเหวินถือดาบจักรพรรดิทั้งสามเล่ม พลังปราณดาบก็แผ่กระจายออกไปทั่วดาบจักรพรรดิ พลังปราณดาบที่น่าสะพรึงกลัวอยู่แล้วก็ยกระดับขึ้นไปอีกขั้นในทันที
ดาบโบราณระดับหายนะที่สามารถเหาะเหินในอากาศได้ก็ทยอยตกลงสู่พื้นทีละเล่ม แม้จะไม่สั่นสะท้าน แต่ก็ดูหยิ่งผยองอย่างที่สุด
มีเพียงโจวเหวินนักรบโบราณที่ยังคงลอยอยู่กลางอากาศเท่านั้น
โจวเหวินกำดาบไว้แน่นและเผชิญหน้ากับมัน ก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว แต่ดาบโบราณนั้นกลับส่งเสียงคำรามขึ้นมาอย่างกะทันหัน แล้วก็แปรเปลี่ยนเป็นแสงดาบและพุ่งหายไป กลับเข้าไปในสุสานอีกครั้ง
เมื่อเสียงดาบโบราณดังขึ้น ดาบโบราณอื่นๆ ก็ลอยหายไปและกลับไปยังสุสานดาบของตนเอง
“ถึงแม้จะเป็นจักรพรรดิ ก็ยังมีบางสิ่งที่ไม่สามารถหาได้” โจวเหวินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เหลือบมองดาบสามเล่มของจักรพรรดิในมือ แล้วเก็บดาบกลับเข้าฝัก
ฉันลองดึงมันออกมาอีกครั้ง คราวนี้ดึงออกมาได้ง่ายกว่าเดิม ไม่เหมือนครั้งก่อน
“ไม่ยอมให้ผมดึงมันออกมาเหรอ? ผมจะดึงมันออกมาตอนนี้ไม่ได้เหรอ?” โจวเหวินเสียบปลั๊กแล้วดึงออก ทำซ้ำไปซ้ำมาหลายครั้ง เพื่อคลายความหดหู่ที่เขาไม่สามารถดึงดาบทั้งสามเล่มออกมาได้
ทุกครั้งที่โจวเหวินด
