“อะไรนะ?” หัวใจของ Fu Bo ตกตะลึง และเขารีบถอยออกไป!
แต่มันสายเกินไป พลังต่อต้านการกระแทกดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมา เดินไปทั่วร่างกายของ Fu Bo!
แขนของ Forbe ห้อยลงมาอย่างอ่อนแรง หักชัดๆ!
ปรบมือ…
ทันใดนั้นก็มีเสียงแตก และเสื้อผ้าของ Fu Bo ก็ระเบิดราวกับถูกอะไรบางอย่างฉีกออก
“ไม่ มันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้ยังไง…”
ดวงตาของ Forbe เต็มไปด้วยความสยดสยอง แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ เลือดเต็มคำที่ผสมกับอวัยวะภายในก็พุ่งออกมา
กะเทย……
ลุงฟูล้มลงกับพื้นเสียชีวิต ดวงตาของเขาเบิกกว้าง และเสียชีวิตด้วยความเสียใจ!
เขาไม่รู้ว่าเขาตายได้อย่างไรจนกระทั่งถึงจุดจบ แต่ในขณะนี้ อวัยวะภายในของเขาถูกเขย่าจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยแรงกระแทก!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ปรมาจารย์ทั้งสี่ของตระกูล Wei ตัวสั่นด้วยความตกใจ และพวกเขาไม่มีความกล้าแม้แต่จะวิ่งหนี!
การตายของลุงฟูเป็นเรื่องที่อธิบายไม่ได้ มันกดดันพวกเขามาก!
เฉินปิงก้าวไปข้างหน้า หมอบลงและบิดอย่างแรง บิดหัวของ Fu Bo!
เฉินผิงขว้างหัวฟู่โป๋ต่อหน้าปรมาจารย์ตระกูลเว่ยทั้งสี่พูดอย่างเย็นชา: “เอาหัวกลับไปที่เว่ยคุนอานแล้วบอกเขาว่าไม่ช้าก็เร็วฉันจะไปที่เมืองหลวงของจังหวัดและบิดหัวของเขาออกด้วย “
ปรมาจารย์ทั้งสี่ของตระกูล Wei พยักหน้าซ้ำ ๆ ในที่สุดก็หยิบหัวของลุงฟู่ หันหลังกลับแล้ววิ่งหนีไป!
“ไปกันเถอะ!”
เฉินปิงหันกลับมามองเหอจื้อกัง
ในขณะนี้ He Zhigang ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ ดวงตาขอ
