่างไร และต้องหาพื้นที่ปลอดภัยในการสร้างเมือง เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ามาโดยพลการ
“ลองหาดูก่อน ถ้าไม่มีลูกน้อย ก็ไม่ต้องคิดมากแล้ว” โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เรียกสัตว์ตัวเล็ก ๆ ออกมาจากห้วงอวกาศอันวุ่นวาย
สัตว์ตัวเล็ก ๆ ตัวนี้โตเหมือนมิงค์ แต่ก็ไม่เหมือนมิงค์ เหมือนหนู แต่ก็ไม่เหมือนหนู และมีหางใหญ่เหมือนกระรอก มันดูแปลกประหลาดมาก
ที่มาของสัตว์ตัวเล็ก ๆ นี้ไม่ง่ายเลย เมื่ออายุมากเกินไป สัตว์ตัวเล็ก ๆ นี้ได้กัดแทะต้นวอลนัทเหล็ก และมันยังสามารถเลียนแบบสิ่งของต่าง ๆ เช่น มีดสีน้ำเงินได้อีกด้วย มีดสีน้ำเงินที่เลียนแบบมานั้นมีวัสดุและฟังก์ชันการใช้งานเหมือนกันทุกประการ น่าอัศจรรย์มาก
หลังจากที่โจวเหวินได้สัตว์ร้ายตัวน้อยนี้มาแล้ว เขาก็เก็บมันไว้ในห้วงอวกาศอันอลหม่าน ต่อมาเขาก็ตรวจสอบข้อมูลมากมาย แต่ก็ไม่สามารถหาที่มาของสัตว์ร้ายตัวน้อยนี้ได้
อย่างไรก็ตาม โจวเหวินยังคงตระหนักถึงความสามารถของสัตว์ร้ายตัวน้อยนี้เป็นอย่างดี มันมีเทคนิคการหลบหนีจากธาตุหายาก และยังเชี่ยวชาญในการค้นหาเด็กทารกอีกด้วย
ตอนนี้โจวเหวินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องนำมันออกมาลองใช้ดู
มันถูกเลี้ยงมาหลายปีแล้ว เจ้าสัตว์น้อยตัวนี้จึงดุร้ายน้อยลงกว่าแต่ก่อนมาก และมันก็สนิทกับโจวเหวินด้วย แต่ฉลาดเกินไปหน่อย โจวเหวินจึงไม่ค่อยมั่นใจในความภักดีของเจ้าสัตว์น้อยตัวนี้เท่าไหร่
ทันทีที่เจ้าสัตว์ร้ายตัวน้อยออกมา มันก
