รทำนองนั้น ขวานของปังกูมาจากไหน? ทุกสิ่งในความโกลาหลล้วนไม่มีกำเนิด และไม่ควรมีแนวคิดเรื่องขวาน ขวานของปังกูที่ว่านั้นอาจไม่ใช่ขวานจริงๆ ก็ได้ บางทีในตำนานอาจทำให้พลังบางอย่างปรากฏออกมา แล้วพลังแบบไหนกันที่สามารถเปิดแผ่นดินได้?” โจวเหวินคิดอย่างเงียบๆ เขาไม่อยากทำงานที่ไร้จุดหมาย
“เนื่องจากตัวบทเป็นสื่อกลางของระเบียบมนุษย์~www.mtlnovel.com~ ดังนั้นเมื่อตัวบทให้คำจำกัดความของโลกที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน มันจึงเทียบเท่ากับการบุกเบิกดินแดนใหม่” โจวเหวินพูดถูกมากขึ้นเรื่อยๆ
โจวเหวินคิดว่าตัวเองไม่มีอะไรผิดปกติ แต่เขาคิดผิด เพราะเขาเป็นคนเขตตะวันออก วัฒนธรรมที่เขารู้จักจึงแตกต่างจากตำนานเทพเจ้าคาโยสของเขตตะวันตกเล็กน้อย
คงพูดไม่ได้ว่ามันผิด เพียงแต่ความเข้าใจแตกต่างกัน และทิศทางการเดินก็จะแตกต่างกันออกไป
ไข่แห่งความโกลาหลควรจะถูกยกระดับเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติด้วยวิธีอื่น แต่โจวเหวินกลับเลือกเส้นทางที่แตกต่างออกไป พลังชีวิตของเขตตะวันตกถูกถ่ายทอดด้วยวัฒนธรรมและจิตวิญญาณของเขตตะวันออก เกรงว่าเขาจะเป็นผู้ก่อตั้งลัทธิแห่งความโกลาหลขั้นที่หนึ่งเสียแล้ว ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าลัทธิแห่งความโกลาหลขั้นที่หนึ่งจะถูกตีความได้ในลักษณะนี้
บนยอดไข่ที่กระจัดกระจายนั้น มีข้อความค่อยๆ กระพริบขึ้นมาทีละข้อความ ทีละข้อความ ทีละข้อความ ทีละข้อความ ทีละข้อความ ทีละข้อความ ทีละข้อความ ภาพทิวทัศน์ ไฟ ดวงอาทิตย์ ดว
