เนื่องจากพื้นที่ที่ส่องสว่างของจักรพรรดิโบราณมีจำกัด และสิ่งต่างๆ ด้านล่างมีขนาดใหญ่เกินไป พื้นที่ที่สามารถมองเห็นได้ตอนนี้จึงเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
โจวเหวินไม่มีทางตัดสินว่านี่คืออะไรได้โดยการอาศัยส่วนที่เขาเห็น เหมือนกับคนตาบอดที่จับช้าง
ส่วนที่เห็นจะเป็นพื้นหินขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อเหมือนโดนเครื่องบินทิ้งระเบิดถล่ม
โจวเหวินกังอยากจะลงไปใกล้หินเพื่อดูว่ามันอยู่ที่ไหน
โจวเหวินยังไม่ได้ขยับ แต่พบว่าแท่นหินข้างล่างสามารถขยับได้
แท่นหินกำลังพลิกคว่ำอย่างช้าๆ เห็นได้ชัดว่าแท่นหินด้านล่างไม่ควรเป็นพื้นดิน ไม่เช่นนั้นมันจะไม่พลิกคว่ำ
ขณะที่หินพลิกกลับ โจวเหวินค่อยๆ มองเห็นร่องรอยการแกะสลักเทียม และพบว่าสิ่งนี้ดูเหมือนรูปปั้นขนาดใหญ่
เพียงแต่ปัจจุบันมีสถานที่ให้ชมจำกัดเท่านั้น และผมไม่ทราบว่าประติมากรรมนั้นคืออะไร
เมื่อหินส่วนใหญ่พลิกไปอีกด้านหนึ่ง โจวเหวินก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ามันกลายเป็นรูปปั้นพระพุทธรูปองค์ใหญ่
พระพุทธรูปองค์นี้ โจวเหวิน ก็ไม่ธรรมดาเลย นับเป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สุดในถ้ำหลงเหมิน โจวเหวินเคยไปเยี่ยมชมถ้ำหลงเหมินบ่อยครั้ง
แต่พระพุทธรูปองค์ปัจจุบันนี้องค์พระระเบิดไปครึ่งหนึ่ง
เห็นได้ชัดว่าพระพุทธรูปลอยอยู่ในความว่างเปล่า
“เป็นไปได้อย่างไร? ทำไมพระพุทธรูปองค์นี้ถึงกลายเป็นแบบนี้? ใครกันที่ทำลายมันไปครึ่งทาง? ถ้ำหลงเหมินยังอยู่ตรงนั้น?” โจวเหวินสงสัย หากนี่คืออนาคตข
