ี่มันสิ้นเปลืองเกินไปหน่อย” โจวเหวินคิดหนักและต้องการทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น
“ด้วยไข่แห่งความโกลาหลเท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะคงอยู่ได้นานขนาดนั้น แม้แต่ตอนที่ทรราชยังอยู่ในมองโกเลีย นั่นก็คือ ระยะเวลาของการคงอยู่นั้นยาวนานกว่าเล็กน้อย และความหมายก็ไม่สำคัญ จะต้องคงอยู่ต่อไปอีกนาน” โจวเหวินพูดกับตัวเอง
วิธีที่ดีที่สุดที่เขาคิดได้คือการอัพเกรด Chaos Egg ให้เป็นระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ แต่นี่เป็นมิติอื่น และยิ่งไปกว่านั้นยังต้องพูดถึงการค้นหาสนามมิติที่เหมาะสมอีกด้วย ไม่มีสนามมิติใดๆ เลย
“ฉันกลับไปไม่ได้แล้ว ฉันจะทำอย่างไรได้” โจวเหวินคิด ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็สว่างขึ้น “ฉันไม่รู้ว่าฉันสามารถใช้พลังของสำเนาเพื่อส่งเสริมภัยพิบัติทางธรรมชาติในเกมได้หรือไม่”
ลองคิดดูสิว่ามันจะลองดูไหม แต่โจวเหวินไม่รู้ว่าสำเนาที่เขาดาวน์โหลดมาสามารถนำไปใช้ส่งเสริมระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้หรือเปล่า
แน่นอนว่าโจวเหวินไม่รู้ว่าสำเนาเกมจะทำงานได้หรือไม่ ทุกอย่างทำได้เพียงทดสอบอย่างช้าๆ เท่านั้น
โจวเหวินคิดถึงสำเนาเกมที่เขาเป็นเจ้าของ ซึ่งสอดคล้องกับกลยุทธ์พลังชีวิตของเขาเอง หากมีแผนกที่คล้ายกัน โจวเหวินก็จะลองเสี่ยงโชคดู
“ความโกลาหลอันดับแรกคือพลังของตะวันตก แต่ฉันไม่มีสำเนาเกมตะวันตกมากนัก ในบรรดาเกมที่มีอยู่ ดูเหมือนจะไม่มีใครเทียบได้ ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันควรจะมีสำเนาเกมตะวันตกมากกว่านี้…” โจวเหวินสายเก
