มอยอิงอยากจะเอื้อมมือไปหยิบแหวนที่มือหญิงสาว แต่ลังเลอยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่เอื้อมมือไป หันศีรษะไปมองโจวเหวิน ดวงตาโตของเขาสื่อถึงความหมายของการภาวนาได้อย่างชัดเจน
“ฆ่าปีศาจ เจ้ารู้ไหมว่าเด็กสาวคนนี้มาจากไหน” โจวเหวินถามฆาตกรที่อยู่ข้างๆ
“ข้ายังไม่ได้เห็นมัน อย่างน้อยมันก็ไม่เคยปรากฏในสงครามแห่งยุคเทพปกรณัม” ปีศาจจ้องมองมันอย่างพินิจพิเคราะห์ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “แต่ปีศาจทั้งเจ็ดตนนี้ปกป้องมันได้นะ ถ้าทำไม่ได้ก็อย่าไปแตะต้องจะดีกว่า”
โจวเหวินก็รู้สึกว่าไม่ควรแตะต้องมันเลย เธออ่อนหวานเกินไป ถ้าเธอเข้มแข็งและอ่อนหวานจริง ๆ ก็คงไม่มีทางได้อะไรจากเธอ
แต่เด็กสาวดูเหมือนยังมีชีวิตอยู่ การเคลื่อนไหวใหญ่ๆ ไม่ได้ทำให้เธอตื่นเลย เธออาจจะตายไปแล้วก็ได้ ลองดูก็ได้
เมื่อมองลงไปที่ทารกวิเศษและเห็นแววตาคาดหวังของเธอ โจวเหวินจึงตัดสินใจลองดู
โจวเหวินรู้ดีอยู่ในใจว่ามีบางสิ่งที่ลูกปีศาจไม่สามารถได้รับ แม้ว่าระดับของมันจะสูงกว่าลูกปีศาจก็ตาม แต่ข้าเกรงว่ามันจะไม่ปลอดภัยนักที่จะรับมันมา
โจวเหวินเรียกชุดเกราะมังกรนักโทษมาสวมบนร่างกาย จากนั้นจึงรวมพลังทั้งร่างกายเพื่อป้องกัน จากนั้นจึงยื่นมือไปหยิบแหวนที่มือของหญิงสาว
ปีศาจทั้งเจ็ดกัดฟันแน่น ราวกับกำลังปล้นชิงโจวเหวิน ปีศาจจ้องมองพวกเขาอย่างดุร้าย พวกมันจึงถอยหนีทันที จ้องมองโจวเหวินอย่างดุร้ายเบื้องล่าง
นิ้วของโจวเหวินเพิ่งสัมผัสกับ
