โจวเหวินทำได้เพียงขยับร่างกายอย่างต่อเนื่อง และร่วมมือกับการเทเลพอร์ตเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของปีศาจ
ปีศาจคว้ากรรไกรเจียวทองไว้ในมือข้างหนึ่ง ทำให้กรรไกรเจียวทองหลุดออกได้ยาก แต่พลังต่อสู้ก็ยังคงน่าสะพรึงกลัว มันน่าจะเป็นสัตว์นรก
ทะเลดอกไม้นั้นไร้ขอบเขต เมื่อโจวเหวินกำลังเทเลพอร์ต เขาก็พบว่ามีปีศาจอีกตนอยู่ตรงหน้าเขา
ปีศาจที่อยู่ตรงหน้าแทบจะเหมือนกับปีศาจแดงที่ไล่ล่าโจวเหวินทุกประการ เขานั่งขัดสมาธิอยู่กลางทุ่งดอกไม้ ต่างกันเพียงผิวของปีศาจเป็นสีน้ำเงิน
ปีศาจสีน้ำเงินรู้สึกถึงการเคลื่อนไหว จึงลืมตาขึ้นและมองไปทางโจวเหวิน ทันใดนั้นปีกของมันก็กระพือและบินตรงสู่ท้องฟ้า เงาสีน้ำเงินปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโจวเหวิน และอุ้งเท้าข้างหนึ่งก็คว้าศีรษะของโจวเหวินไว้
โจวเหวินได้คำนวณไว้ในใจแล้ว และในขณะที่อุ้งเท้าของปีศาจสีน้ำเงินกำลังจะกระแทกศีรษะของเขา ร่างของมันก็หายไป และเขาก็เคลื่อนตัวไปยังทิศทางอื่น
เมื่อเห็นว่าปีศาจสีน้ำเงินกำลังจะปะทะกับปีศาจสีแดงที่ด้านหลัง โจวเหวินยังคงตั้งตารอที่จะดูว่าพวกเขาจะสู้กันหรือไม่
แต่ใครจะรู้ว่าปีศาจแดงและปีศาจน้ำเงินต่างก็รุกและพุ่งเข้าหาโจวเหวินพร้อมกัน
“ข้าจะไปแล้วนะ นี่มันตำนานที่ว่าปีศาจมีอาณาเขตที่กว้างใหญ่ที่สุดไม่ใช่หรือ? ทำไมปีศาจสองตนที่ดูต่างกันถึงไม่สู้กันล่ะ?” โจวเหวินรู้สึกหดหู่ใจ แต่เขาก็ยังคงหลบหนีต่อไปได้
การต่อสู้กับปีศาจนั้นยากลำบากมาก แต่บัด