มันออกไปและบินกลับไป
ความตกใจของโจวเหวินนั้นไม่ต่างกันเลย จินเจียวกรรไกรเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจระดับ **** และเขาขยับไม่ได้เพราะถูกจับได้ ช่างเป็นพลังที่ทรงพลังเสียจริง
“ดาบบ้าส่งข้าไปยังสถานที่ที่เลวร้ายจริงๆ!” โจวเหวินกัดฟัน หันหลังกลับและบินหนีไป ไม่แม้แต่กรรไกรจินเจียว
ไม่ใช่ว่าโจวเหวินไม่ต้องการ แต่ปีศาจสามารถควบคุมกรรไกรจินเจียวได้ต่างหาก โจวเหวินกับมันไม่ได้อยู่ระดับเดียวกัน ในอดีตมันเป็นแค่ทางตันสำหรับ **** กรรไกรจินเจียวเท่านั้น
โจวเหวินเพิ่งสะบัดตัวออกไป และเห็นแสงสีแดงวาบอยู่เบื้องหน้า ปีศาจตนนั้นได้มาถึงตัวเขาแล้ว อุ้งเท้าข้างหนึ่งถือกรรไกรจินเจียว อีกข้างหนึ่งกำลังคว้าศีรษะของโจวเหวิน
เล็บที่ดูเหมือนใบมีด ถึงแม้จะทำให้มันดูสมจริงก็ตาม ฉันกลัวว่าหัวและลำตัวของโจวเหวินจะถูกเจาะเข้าด้วยกัน
โจวเหวินเรียกชุดเกราะของนักโทษออกมาสวมลงบนตัวเขาทันที ทันใดนั้น เขาก็ดึงดาบเทพสังหารออกมาและแทงกรงเล็บที่ปีศาจคว้าเอาไว้
ดุ!
เซียนเซียนเจี้ยนแทงกรงเล็บปีศาจ แม้ปีศาจจะไม่ได้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่เขาก็ดึงกรงเล็บปีศาจออกโดยไม่รู้ตัว โจวเหวินจึงใช้โอกาสนี้เทเลพอร์ตไปยังที่อื่นอีกครั้ง
แต่เช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว โจวเหวินเพิ่งย้ายออกไปและเห็นเงาสีแดงวาบขึ้น และปีศาจก็ตามทันอีกครั้ง และกรงเล็บที่ได้รับบาดเจ็บก็หายดี และเขาก็คว้าหัวของโจวเหวินอีกครั้ง
ตอนนี้โจวเหวินเข้าใจแล้วว่าทำไมดาบอมตะบ
