” โจวเหวินครุ่นคิด แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นความคิดที่ดีนัก เพราะกลัวว่าระหว่างทางจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นที่กุ้ยฝู
“เหล่าโจว สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง ที่นี่มีที่สนุกๆ มากมาย อย่าขอให้ฉันไปร่วมด้วยล่ะ” โจวเหวินกำลังคิดเรื่องนี้อยู่ และทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย
ไม่นานหลังจากนั้น หลี่เสวียนก็ถีบประตูลานบ้านให้เปิดออกและเดินเข้าไปอย่างโอ้อวด
“คุณรอฉันเปิดประตูไม่ได้เหรอ” โจวเหวินพูดอย่างหดหู่ แต่พบว่าหลี่เสวียนไม่ได้มาคนเดียว และยังมีคนอื่นอยู่ข้างหลังหลี่เสวียนด้วย
“ฉินเจิ้น? สบายดีไหม?” โจวเหวินเจี้ยนมาพร้อมกับหลี่เสวียน แต่ตอนนี้เธอคือฉินเจิ้น นางฟ้าดาบสาวผู้โด่งดัง
“อย่าเข้าใจฉันผิด แค่แวะมาเถอะ มีคนกำลังเข้ามาหาคุณแล้ว” หลี่เสวียนพูดพร้อมกับยิ้มเยาะ
“ผู้อาวุโส ข้าได้ยินมาว่าท่านจะสร้างเมืองมนุษย์ในคฤหาสน์ผู้นำทาง โรงเรียนยังขาดครูอยู่หรือไม่” ฉินเจินถามโจวเหวินพลางมองเขา
“แน่นอนว่าหายตัวไป แต่การปฏิบัติของผมที่นี่เทียบไม่ได้กับที่วิทยาลัยซันเซ็ต คุณคงเห็นสถานการณ์ที่นี่แล้ว ทางโรงเรียนไม่รู้ว่าจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติเมื่อไหร่” โจวเหวินกล่าว
“แค่ให้ที่อยู่อาศัยก็พอ” ฉินเจิ้นพูดอย่างจริงจัง
“ท่านคิดอะไรอยู่ อย่าเพิ่งรีบจัดที่พักให้คนอื่น” หลี่เสวียนพูดปลอบโยนไปด้านข้าง
“ใช่ ตราบใดที่เจ้ายังเต็มใจอยู่ พี่น้องในอนาคตจะไม่ปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไม่ดี” โจวเหวินอยู่ในยุคที่ยังไม่มีผู้คน ปรมาจาร
