ในที่สุด ภาพของลูกบาศก์รูบิกก็ปรากฏบนดาวเคราะห์ประหลาดดวงหนึ่ง ดาวเคราะห์ดวงนั้นเปล่งแสงประหลาดเป็นสีส้มและแดงไปทั่ว และภายในก็ดูสว่างไสวราวกับแสงวาบ
เพราะแสงแรงเกินไปจึงไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในได้
รูปภาพของลูกบาศก์รูบิกถูกหยุดไว้ที่นี่ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ อีกต่อไป และไม่ได้ถูกปิด
มีการถกเถียงกันอย่างมาก และแม้กระทั่งบางกลุ่มก็เริ่มศึกษาว่าดาวเคราะห์ดวงใดปรากฏบนหน้าจอลูกบาศก์รูบิก
เมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้า โจวเหวินไม่สามารถมองเห็นร่องรอยของหมียักษ์ได้อีกต่อไป มีเพียงท้องฟ้าสีฟ้าบนท้องฟ้าสีฟ้าเท่านั้น
หมีตัวนั้นร้องไห้สะอื้นและคร่ำครวญอยู่ตลอดเวลาบนท้องฟ้า และเมื่อโจวเหวินมองดู หมีก็รีบวิ่งเข้ามา จิกหัวเข้าไปในอ้อมแขนของโจวเหวิน และกอดเขา
“เกิดอะไรขึ้น?” โจวเหวินยังคงไม่ฟื้น
ตอนนี้ดูเหมือนว่าความหมายของหมียักษ์น่าจะเป็นการให้เขารับเลี้ยงหมีน้อยตัวนี้
แต่โจวเหวินไม่เข้าใจว่าทำไมหมียักษ์ถึงคิดว่าเขาจะรับเลี้ยงหมีแทนที่จะฆ่ามัน?
เอาล่ะ หมียักษ์ได้ออกไปจากโลกแล้ว คงไม่มีทางกลับมาได้หรอก ถึงมันจะฆ่าหมีได้ หมียักษ์ก็ไม่มีทางเอามันไปได้หรอก
แต่หลังจากมองดูหมีที่กำลังร้องไห้ โจวเหวินก็ไม่สามารถปล่อยมือจากเขาได้จริงๆ
“ภูมิปัญญาของหมียักษ์ยังไม่ถึงขั้นนี้เลยหรือ เห็นไหมว่าฉันไม่อาจทนเริ่มต้นด้วยหมีได้” โจวเหวินลูบหัวหมี และยังคงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เขานึกไม่ออกว่าอะไรผิดปกต
