โจวเหวินรู้สึกว่าร่างกายของเขาติดอยู่ในคอนกรีตที่แข็งตัว และไม่มีทางให้ร่างกายขยับได้เลย
แต่เจ้ายูนิคอร์นสีทองเดินทีละก้าวในแสงสีทอง ดวงตาที่โจวเหวินเจาะยังคงมีเลือดไหล ฟันของมันเปิดออกพร้อมกับปากที่เปิดออก และใบหน้าที่ดุร้ายที่ต้องการกลืนโจวเหวินเซิงทั้งเป็น
“จบแล้ว!” โจวเหวินต้องการเทเลพอร์ต แต่แพลตฟอร์มของเหล่าจุนทั้งหมดก็แข็งตัว และไม่มีพื้นที่ให้เขาเทเลพอร์ต มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองดูจินฉีหลินค่อยๆ เข้ามาใกล้
แม้แต่กระจกวิญญาณยังถูกแช่แข็งอยู่ในอากาศและสามารถปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์ได้เพียงทิศทางเดียวเท่านั้น แต่ก็ไม่มีผลใดๆ
“ติ๊ง!”
ขณะที่โจวเหวินกำลังสิ้นหวัง เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังออกมาจากกระเป๋าของเขา
โจวเหวินตกใจก่อน แล้วจึงตอบโต้ เสียงนี้น่าจะเป็นเสียงจากโทรศัพท์มือถือปริศนา แต่ทำไมตอนนี้ถึงส่งเสียงแปลกๆ ออกมา โจวเหวินไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่แล้วโจวเหวินก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะจินเจียวผู้อุดมสมบูรณ์ทั้งสองกลับมาหาเขาแล้ว
มันสายเกินไปที่จะคิด เพราะยูนิคอร์นสีทองได้อ้าปากกว้างและกัดลงไปที่โจวเหวิน
หากโดนกัดตั้งแต่เนิ่นๆ หัวของโจวเหวินคงบอกลาร่างกายไปแล้ว
โดยไม่ลังเลใดๆ โจวเหวินเรียกแมงกะพรุนสีทองทั้งสองตัวออกมาทันที และเปลี่ยนสถานะเป็นการตัดใบมีด
ในขณะที่ปากของจิน ฉีหลินกัดลงไป ใบมีดตัดเจียวสีทองสองใบก็เจาะทะลุแสงสีทองที่แข็งตัวและพุ่งเข้าไปในปากของจิน ฉีหลิน จากนั้นก็พุ่ง
