ามันจะหายไป
โดยไม่คาดคิด วิธีการช่วยหวังหมิงหยวนแบบนี้กลับชนะจิงเต้าเซียน ซึ่งโจวเหวินเองก็ไม่ได้คิดถึงมันเลย มันคือความไม่ได้ตั้งใจล้วนๆ
“พวกเขาเดิมพันอะไร” โจวเหวินถามอีกครั้ง
“ฉันไม่รู้ สิ่งเดียวที่พวกเขารู้คือการเดิมพัน ฉันไม่รู้ว่าพวกเขากำลังเดิมพันอะไร” หลิวหยุนพูดอย่างหมดหนทาง
ในโลกนี้ไม่มีความลับมากมายนักที่เขาไม่สามารถแอบฟังได้ และไม่มีผู้คนมากมายนักที่สามารถหยุดเขาจากการแอบฟังความลับได้ แต่ในเวลานั้น มีคนเพียงสองคนเท่านั้นที่สามารถหยุดเขาได้ ดังนั้น Liuyun จึงไม่ได้ยินอะไร
โจวเหวินไม่รู้ว่าหลิวหยุนโกหกหรือไม่ แต่เมื่อคิดถึงสไตล์การแสดงของหวางหมิงหยวนและจิงเต้าเซียน เขารู้สึกว่าความเป็นไปได้ที่หลิวหยุนจะรู้เรื่องนี้มีน้อยมาก
โจวเหวินต้องหันกลับไปถามว่า “ท่านนำจิงเต้าเซียนไปที่ภูเขาเหล่าจุนเพื่อเอาน้ำเต้านี้ไปทำอะไร?”
“ข้าไม่ได้บอกเจ้าครั้งก่อนว่าอายุขัยของเขากำลังจะหมดลง เขาต้องหาทางยืดอายุขัยของเขาให้ได้ วิธีที่ง่ายและตรงไปตรงมาที่สุดคือการสร้างน้ำอมฤตแห่งชีวิตนิรันดร์ น้ำเต้าและแผ่นเจียรนี้ถูกใช้โดยผู้อาวุโสในตำนาน สมบัติแห่งการเล่นแร่แปรธาตุมีพลังวิเศษ และชายชราต้องการใช้มันเพื่อทำยา” หลิวหยุนไม่ลังเลอีกต่อไป เขากล่าวถึงจุดประสงค์ของการเดินทางของจิงเต้าเซียน
ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากัน โจวเหวินก็ได้ยินเสียงคำรามจากผู้ฟังของเหล่าจุน และสัตว์ร้ายตัวหนึ่งก็พุ่งเข้าหาเหล่าจุ
