ม
“เสาเหล็กนี้ชื่อว่าฉ่าซานเปียน เดิมทีมันควรจะเป็นของดี แต่น่าเสียดายที่เสานี้เป็นของปลอม คนที่มาที่นี่ก่อนจะรู้ว่าเป็นของปลอม พวกเขาโกรธจัดและทุบมันจนแหลกละเอียด เข้าไปในกำแพงด้วยนิสัยของหวังหมิงหยวน เขาไม่มีทางทำแบบนั้นแน่” จิงเต้าเซียนกล่าว
“เป็นอย่างนั้น ถ้าเป็นครูแล้วพบว่าเป็นของปลอม ก็ควรจะเอากลับคืนไป” หลิวหยุนกล่าว
จิงเต้าเซียนยิ้มอย่างแปลก ๆ “มันก็เป็นไปได้เหมือนกัน แต่ถ้าคุณให้ฉันเดา ฉันคิดว่าเขาจะเอาแส้ภูเขาปลอมนี้ไป”
“ทำไม?” หลิวหยุนถามด้วยความงุนงง
“เพราะว่าฉันจะทำเช่นนั้นเหมือนกัน” จิงเต้าเซียนกล่าวขณะเอื้อมมือไปที่เสาเหล็ก
การใส่เสาเหล็กเข้าไปนั้นยากลำบาก และการดึงออกก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นกัน จิงเต้าเซียนดึงมันออกมาสองสามครั้ง เสาเหล็กดูเหมือนจะติดอยู่บนผนัง และมันไม่ขยับเลย
“เพราะมันเป็นของปลอม ทำไมต้องเสียเวลาดึงมันออกมาด้วยล่ะ” หลิวหยุนถามอีกครั้ง
“เจ้าไม่เข้าใจ” จิงเต้าเซียนเรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจออกมา โจวเหวินได้ยินเพียงว่ามันเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ เนื่องจากไม่มีพรแห่งพลังแห่งการฟัง เขาจึงไม่สามารถเปลี่ยนเสียงให้เป็นภาพได้ ทำได้เพียงตัดสินเท่านั้น
ด้วยความช่วยเหลือของสัตว์เลี้ยงที่เป็นมนุษย์ เสาเหล็กก็ถูกดึงออกมาอย่างช้าๆ
จิงเต้าเซียนไม่รู้ว่าใช้วิธีไหน พอฝ่ามือแตะเสาเหล็ก เสาเหล็กก็หายไป
“เกือบถึงเวลาแล้ว คุณไม่ทำสิ่งที่ถูกต้องอีกต่อไป เมื่
