่าเหล่าจุนไทยังคงมีปัญหาอยู่ ถ้าเจ้าไม่แก้ปัญหานี้ การสร้างเมืองที่นั่นก็ไร้ประโยชน์ ไม่มีใครกล้าอยู่หรอก”
“เจ้าไม่ได้บอกว่าเจ้าไม่มีสิทธิ์ฆ่าคนหรือ?” โจวเหวินตกใจเล็กน้อย เขาไม่ได้ยินว่ามีข้อห้ามอื่นใดในเหล่าจวินไถอีก
“แน่นอนว่าไม่ สภาพเช่นนี้เป็นประโยชน์มหาศาลต่อมวลมนุษยชาติ มันจะเป็นปัญหาได้อย่างไร? ถ้าเป็นเช่นนี้ ก็คงมีคนหนีไปลี้ภัยที่นั่นบ้าง แต่ในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีใครกล้าไปลาวจวิน ไต้หวันเลย” อวี้ ชิวไป่ กล่าว
“ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น” โจวเหวินถาม
เนื่องจากเหลาจวินไถถูกครอบครองโดยสิ่งมีชีวิตมิติที่ไม่ปฏิบัติตามกฎของเหลาจวินไถ สิ่งมีชีวิตมิตินั้นจึงสามารถถูกสังหารโดยพลการในเหลาจวินไถโดยไม่มีการลงโทษ แต่มนุษย์ทุกคนที่กล้าเข้าไปก็ถูกมันสังหาร บัดนี้ไม่มีใครกล้าเข้าไปเลย” อวี้ ชิวไป่ ถอนหายใจ “ถ้าเราต้องการสร้างเมืองในเหลาจวินไถ เราต้องฆ่าสิ่งมีชีวิตมิตินั้นเสียก่อน หรือไม่ก็ขับไล่มันออกไป”
“ทำไมฉันถึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สิ่งมีชีวิตมิตินั้นปรากฏตัวขึ้นเมื่อไหร่ หน้าตามันเป็นยังไง” โจวเหวินรู้สึกประหลาดใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น
เหลาจวินไถก็เป็นสถานที่ที่ไท่ชางเหลาจวินโบยบินเช่นกัน ถึงแม้เขาจะไม่รู้ความจริงและความเท็จ แต่เขาจะเกี่ยวข้องกับไท่ชางเหลาจวินได้ที่ไหน สิ่งมีชีวิตมิติธรรมดาๆ จะถูกกำจัดตามอำเภอใจได้อย่างไร โจวเหวินรู้สึกว่าเหตุการณ์นี้ช่างเลวร้าย
อย่างไรก็ตาม โจวเหวินรับรู้
