ในใจของโจวเหวิน เทเลพอร์ตต้องการหลีกเลี่ยงแสงวูบวาบจากรูปปั้นของราชาแห่งฟลินท์ แต่ความเร็วของเปลวไฟนั้นเร็วมากจนเขาไม่มีที่ให้หลบ และแสงวูบวาบก็ส่องมาที่เขาแล้วก่อนที่เขาจะเริ่มเทเลพอร์ต
โจวเหวินดื่มไม่บ่อยนัก และเขาไม่มีประสบการณ์ในการดื่มไฮ แต่แสงไฟส่องมาที่เขา ทำให้เขารู้สึกอยากดื่มไฮ
ปัง
ทั่วทั้งสุสานแห่งหินเหล็กไฟ รูปปั้นต่างๆ ก็เริ่มลุกเป็นไฟ เปลวไฟที่นี่ดูแปลกมาก แม้จะร้อน แต่ก็ไม่เป็นอันตรายต่อผู้คน
เปลวไฟอันไม่มีที่สิ้นสุดควบแน่นเข้าหาโจวเหวินและจักรพรรดิ และคัมภีร์จักรพรรดิโบราณในร่างของโจวเหวินดูเหมือนจะควบคุมไม่ได้และทำงานโดยอัตโนมัติ
เมื่อเปลวไฟไหลเข้ามา โจวเหวินรู้สึกว่าทั้งคัมภีร์ของจักรพรรดิโบราณและความบ้าคลั่งของจักรพรรดิกำลังดูดซับพลังเปลวไฟจากสุสานของฟลินท์
“อย่าพูดว่า…” โจวเหวินสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของจักรพรรดิ และหัวใจของเขาตกใจและมีความสุข
จักรพรรดิโบราณได้ก้าวมาถึงระดับแห่งความหวาดกลัวแล้ว หากจะก้าวไปไกลกว่านี้ คงต้องเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติ
หลังจากดูดซับเปลวเพลิงไปมากมาย ร่างกายดุจดังดวงตะวันของจักรพรรดิก็กลายเป็นดั่งมวลแมกมา ร่างกายไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแสงและเงาอีกต่อไป แต่กลับยิ่งราวกับเป็นตัวตน
ด้วยการใช้งานคัมภีร์ของจักรพรรดิโบราณและการดูดซับเปลวไฟจำนวนมาก โจวเหวินก็ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างเช่นกัน
ก่อนหน้านี้ สัตว์ประหลาดรูปร่างมนุษย์ได้สาธิตคัมภีร์
