ม่รู้ว่าทำไม ทันใดนั้นก็โกรธขึ้นมา โยนกล่องขนมกับลูกอมเลมอนในมือให้โจวเหวินอีกครั้ง แล้วพูดอย่างโอหังว่า “ใครอยากได้ของเจ้ากัน” ของพวกนี้ ในเมื่อเจ้าทำงานหนักมา เจ้าก็เก็บไว้เองเถอะ
หลังจากพูดจบ ร่างนั้นก็หายไป และโจวเหวินก็ไม่มีโอกาสได้พูดอีก
“ในเมื่อฉันมาที่นี่เพื่อค้นหาสิ่งเหล่านี้ ทำไมฉันถึงไม่ทำล่ะ” โจวเหวินไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเทียนเทียนต้องการทำอะไร
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสิ่งนี้หวาน ลูกอมนี้จึงอาจไม่ใช่ลูกอมธรรมดา โจวเหวินไม่กล้าใช้มันอย่างไร้เหตุผล เขาจึงรวบรวมลูกอมทั้งหมดไว้ในกล่อง
เมื่อโจวเหวินกลับมายังเมืองอีกครั้ง เขาเห็นว่ากองกำลังเสริมของลั่วหยางมาถึงแล้ว และเขากำลังสร้างโครงการป้องกัน โดยค่อย ๆ ควบคุมกองทัพโครงกระดูกในพื้นที่ใกล้เมืองโบราณแห่งผู้นำทาง
“ท่านอาจารย์ ตอนนี้สถานการณ์อยู่ภายใต้การควบคุมแล้ว ท่านไม่ต้องกังวลอีกต่อไป” ปรากฏว่าอันเซิงเป็นคนนำคนมาสนับสนุนด้วยตนเอง แสดงให้เห็นว่าลั่วหยางให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก
“ในเมืองโบราณแห่งผู้นำทางมีสัตว์ประหลาดน่ากลัวตัวใหญ่ อย่าให้คนเข้าไป” โจวเหวินกล่าวกับอันเซิง
“สัตว์ชนิดใด?” อันเซิงถาม
“ฉันไม่รู้” โจวเหวินเองก็ไม่รู้ว่าสัตว์ประหลาดรูปร่างมนุษย์ตัวนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทไหน เขาอาจจะเคยเป็นมนุษย์มาก่อน แต่ตอนนี้มีสิ่งมีชีวิตมิติมากขึ้น
จนถึงขณะนี้ โจวเหวินแห่ง UU ที่อ่าน www.uukanshu.com ยังไม่เข้าใจเลยว่าเงื่อนไขสา
