“ดีใจที่ได้กลับมา” เมื่อมองไปที่เด็กหนุ่มตรงหน้าเขา หยูชิวไป่ก็มีคำพูดนับพันคำอยู่ในใจ แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรออกไปได้ชั่วขณะหนึ่ง
ชายหนุ่มผู้จากไปอย่างเจ็บปวดแสนสาหัสในที่สุดก็กลับมา แต่คราวนี้เขาไม่ใช่คนเดิมแล้ว ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีสถานการณ์แบบวันนี้ในตอนนั้น
“คุณครู คุณต้องเฝ้าโรงเรียนก่อน อย่าออกไป ฉันจะกลับทันทีที่ฉันไป” โจวเหวินกล่าว พร้อมกับเรียกเทพสงครามทองคำอันน่าเกรงขามสององค์ให้หยุดอยู่นอกโรงเรียน จากนั้นเขาก็บินไปหากลุ่มโครงกระดูกที่อยู่ไกลออกไป
เนื่องจากเทพเจ้าสงครามสีทองตกใจกลัว คนธรรมดาจึงไม่สามารถมองเห็นพวกเขาได้
กลุ่มทหาร ครู และนักเรียน มองเห็นเพียงโจวเหวินเฟยที่บินหนีไป พุ่งเข้าใส่กองทัพโครงกระดูกที่ดูเหมือนคลื่นน้ำที่อยู่ไกลออกไป ไม่ว่าพวกเขาจะผ่านไปทางไหน กองทัพโครงกระดูกก็พังทลายลง ราวกับฝุ่นผงที่ถูกพายุฝนพัดพาไป
โจวเหวินใช้ดาบล่องหนเปลี่ยนรูปเป็นดาบเรียงแถว รัดคอสัตว์โครงกระดูกจำนวนมากในขณะที่ลอยผ่านอากาศ
“นั่น…ดูเหมือนจะเป็นโจวเหวินนะ ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?”
“คุณไม่รู้เหรอ โจวเหวินจบการศึกษาจากโรงเรียนของเรา”
“ฉันพึ่งมา ปลอมจริงเหรอ โจวเหวินเป็นคนโรงเรียนเราเหรอ”
“นี่มันไร้สาระไม่ใช่เหรอ? คุณไม่เคยได้ยินเขาเรียกกันว่าครูของคุณหยูเลย เขาเคยเป็นลูกศิษย์ที่คุณหยูสอนมาก่อน”
“งั้นโจวเหวินก็เป็นรุ่นพี่ของพวกเราใช่ไหม?”
“ฉันกำลังไป ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตในตำนานเพิ
