วยพละกำลังทั้งหมดของเขา เขาตัดหัวสัตว์ร้ายที่เหมือนหยกออกไป
“อาเสินใส่โลหะผสมชนิดใดลงในดาบไม้ไผ่? ความแข็งแกร่งของดาบไม้ไผ่นี้คงเทียบได้กับดาบเซียนเซียน!” โจวเหวินมองไปที่ใบดาบและรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“มีดเล่มนั้นดี” เยว่อ่านมองไปที่มีดในมือของโจวเหวินแล้วพูดว่า
แม้แต่เยว่เยว่ยังอ่านเจอเรื่องแบบนี้ บอกว่ามีดซินจู่มีคุณภาพสูงเกินกว่าที่โจวเหวินจะคาดคิด เขารู้ว่าความสัมพันธ์นี้ค่อนข้างย่ำแย่
ร่างของสัตว์ร้ายหินระดับน่ากลัวถูกเปิดออก และพบไข่หิน
โจวเหวินหยิบไข่หินออกมาแล้วมองเยว่เยว่ เยว่เยว่พูดเบาๆ ว่า “เจ้านั่นมันไร้ประโยชน์สำหรับข้า เจ้าควรเก็บมันไว้เอง”
โจวเหวินก็สุภาพเช่นกัน เก็บไข่ที่มากับเครื่องไว้ และเดินตามการอ่านพระจันทร์เข้าไปในถ้ำลึกต่อไป
ระหว่างทาง โจวเหวินเก็บคริสตัลมิติและสัตว์เลี้ยงที่เกี่ยวข้องจำนวนมาก แต่ไข่แห่งความกลัวที่เกี่ยวข้องกลับระเบิดออกมาเท่านั้น
สิ่งมีชีวิตมิติหินที่นี่มีความแข็งแกร่งทั้งพละกำลังและร่างกาย และมีทักษะการป้องกันและพลังมากมาย แต่พวกมันไม่ใช่ประเภทที่โจวเหวินต้องการ
ปัง
เมื่อไปถึงพื้นที่ใต้ดินขนาดใหญ่ ชั้นหินใต้ดินสั่นสะเทือน และมีหินยักษ์คลานออกมาจากรอยแตก
โจวเหวินลองมองดูใกล้ๆ ปรากฏว่าเป็นเต่าหินตัวใหญ่ แต่แตกต่างจากเต่าหินเล็กน้อย หัวของมันเต็มไปด้วยเขา และมีหนวดหินอยู่ใต้กราม
และด้านหลังมีแท่นศิลาขนาดใหญ่ตั้งอยู่
รูปร่างนี้ทำให้โจวเหวินนึ
