โจวเหวินถือกล่องวิเศษไว้และไม่กล้าที่จะขยับตัวอีกต่อไป รอให้โคมไฟคริสตัลเปลี่ยนจังหวะ
จำนวนโคมคริสตัลค่อยๆ เปลี่ยนแปลง และในไม่ช้าก็กลับมาเป็น 9 และในที่สุดก็กลับคืนสู่สภาพเดิม จากนั้นก็เห็นด้านข้างของสวน ประตูเมื่อเข้าไปในวิหารก็ปรากฏขึ้น
โจวเหวินผลักประตูออกไป แต่ดันไม่สำเร็จ ด้วยความที่รู้ว่ามีเพียงซูอี้เท่านั้นที่จะเปิดได้ เขาจึงปล่อยซูอี้และหลิวหยุนไป
ซูอี้ยังคงหลงใหลในกลิ่นหอมและพลังอื่นๆ ของโจวเหวิน พลังลมปราณของเธอดีขึ้นมาก พลังคำสาปในร่างกายของเธออ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด และเธอก็มีแรงต้านทานต่อเสน่ห์ของโจวเหวินอยู่บ้าง อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้สนใจโจวเหวินเลย แม้จะดอกท้อ แต่จิตวิญญาณของเขากลับแข็งทื่อไปบ้าง
“พี่ชาย เราจะเปิดประตูได้อย่างไร” โจวเหวินปล่อยให้ซูยี่ที่เชื่อฟังพยายามเปิดประตู แต่ก็ไม่สามารถผลักประตูเปิดออกได้
“ให้มือของเธอถูกกดลงบนยูนิคอร์นที่ประตูเพื่อเจาะผิวหนัง และมีเพียงเลือดของเธอเท่านั้นที่สามารถเปิดประตูได้” หลิวหยุนกล่าว
โจวเหวินขอให้ซูอี้ลองดู ทันใดนั้น มือของซูอี้ก็กดลงบนตัวยูนิคอร์นที่มีลวดลายยูนิคอร์นอยู่ตรงหน้า ฝ่ามือของเขาถูกแทงด้วยเขาและมีรอยเลือดเปื้อน ทันใดนั้นประตูก็เปิดช่องว่างออก
คนหลายคนในโจวเหวินรีบจับซู่ยี่แล้วไล่พวกเขาออกไปจากวัดด้วยกัน
หลังจากออกจากวัด โจวเหวินก็ตกตะลึงทันที ทำให้ทีมงานที่มองไปรอบๆ ไม่เห็นเขา
“เรื่องพวกนี้ปล่อยให้คุณจัดการไปก่อ
