ได้ไม่ง่ายนัก
ทั้งสองพูดคุยกันสักพัก แล้วหลิวหยุนก็แกล้งถ่ายรูปโจวเหวินและปู้หยาเอ๋อร์สักสองสามรูป จากนั้นก็กลับไปยังสถานที่ที่กลุ่มโปรแกรมอยู่
หลี่เสวียนยังคงคุยกับซูอี้อยู่ที่นั่น กว่าหลี่เสวียนจะมีความสามารถได้นั้นก็ผ่านมานาน เขาคุ้นเคยกับคนในกลุ่มรายการเป็นอย่างดี ราวกับว่าเขาเป็นเจ้าหน้าที่ของกลุ่มรายการด้วย
หลังจากพักไปครู่หนึ่ง ทีมโปรแกรมก็กลับมาเริ่มถ่ายทำอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตสองมิติที่พบระหว่างทางไม่มีสองแบบที่โจวเหวินต้องการ โจวเหวินจึงไม่ได้ถ่ายทำ
เมื่อพบโอกาส โจวเหวินจึงบอกหลี่เสวียนเกี่ยวกับความร่วมมือกับหลิวหยุน
“นี่มันทำงานยังไง!” หลี่เสวียนตะโกนออกมาทันที
“อย่าโทรสิ คุณอยากให้ทุกคนได้ยินไหม” โจวเหวินดึงหลี่เสวียนเล็กน้อย
หลี่เสวียนเจี้ยนกำลังมองเขาจากทีมโปรแกรม เขายิ้มอย่างขอโทษ บอกว่าเขาไม่เป็นไร จากนั้นก็ย่อตัวลงลดเสียงลงและพูดกับโจวเหวินว่า “เหล่าโจว ก้อนเมฆนั่นมันไม่น่าไว้ใจเลย ถ้าซู่ยี่อี้เปิดประตูได้ ซู่ยี่จะออกมาได้อีกไหมหลังจากเปิดประตูแล้ว?”
โจวเหวินกระซิบว่า “แน่นอน ข้ารู้ว่าซู่ยี่คงไม่ง่ายนักที่จะออกไปได้ ~ www.mtlnovel.com ~ แต่ลองคิดดูสิ เรื่องนี้มันออกมาจากจิงเต้าเซียน ต่อให้เราหยุดกระแสลมวันนี้ ไม่ให้ซู่ยี่ไปเปิดประตู แล้วอนาคตจะเป็นยังไง? ถ้าจิงเต้าเซียนอยากเข้าวัดขึ้นมาล่ะ?”
จู่ๆ หลี่เสวียนได้ยินดังนั้นก็พูดอย่างหดหู่ใจว่า “ฉันจะทำอะไรได้?”
“แทนที่จะ
