คนเดินถนนบนท้องถนนมีจำนวนไม่มากนัก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ประชากรโลกมีอัตราการเสียชีวิตที่สูงอย่างน่าตกใจ แต่อัตราการเกิดกลับต่ำ เมืองส่วนใหญ่ในปัจจุบันมีประชากรน้อย
อย่างไรก็ตาม ประชากรในเมืองนี้ต่ำผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด ในเมืองใหญ่แบบนี้ มีเพียงคนหรือสองคนเท่านั้นที่สามารถผ่านไปมาอย่างเร่งรีบได้
หลี่เสวียนรู้สึกผิดหวังอย่างมาก “ตอนแรกฉันคิดว่าสำนักงานใหญ่ของ FBI อยู่ที่เมืองซินเตอ มันน่าจะเป็นเมืองที่มีชีวิตชีวาและเจริญรุ่งเรืองมาก ฉันไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นแบบนี้”
“มันค่อนข้างผิดปกตินะ ผมเคยอ่านข่าวทางอินเทอร์เน็ตก่อนมา ประชากรของซินเตอเฉิงยังมีอยู่สามถึงสี่ล้านคน เป็นไปไม่ได้เลยที่คนแบบนี้จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” โจวเหวินก็รู้สึกงุนงงเช่นกัน
“ถ้าถามก็รู้” หลี่เสวียนเจี้ยนเห็นคนเดินถนนเดินผ่านมาบนถนนตรงหน้า เขาจึงหันไปหาชายคนนั้นและหยิบธนบัตรใบใหญ่ออกมา พลางโบกมือไปมาพลางพูดว่า “ทำไมคนของซินเตอเฉิงถึงน้อยอย่างนี้ บอกข้ามาสิว่าเกิดอะไรขึ้น ที่นี่เป็นของพวกเจ้า”
ชายคนนั้นมีความสุขมากจนคว้าเงินจากมือของหลี่เสวียน
“พูดก่อนสิ” หลี่เสวียนดึงมือกลับและปล่อยให้ชายคนนั้นล้มลง
“คนส่วนใหญ่ย้ายเข้ามาในเมืองซินหม่า และตอนนี้ผู้คนที่เหลืออยู่ในเมืองซินเตอก็เหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบของเดิมด้วยซ้ำ” ชายคนนั้นจ้องมองเงินในมือของหลี่เสวียนและพูดว่า
“ทำไมต้องย้าย” หลี่เสวียนถามต่อ
“ยังไม่มีข่าวลือ” ชายคนนั
