ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงประคองร่างของเซียวเซียวด้วยมือทั้งสองข้าง เดินไปตามบันไดหินและก้าวลงไปในเหวทีละก้าว
เหวลึกไม่มีก้น มีเพียงความมืดมิดที่ไม่มีที่สิ้นสุด ยิ่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงไปมากเท่าไหร่ ยิ่งภายนอกมืดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเข้มข้นมากขึ้นเท่านั้น ราวกับว่าแม้แต่ขั้นบันไดหินก็จะดูดซับแสง และแสงทั้งหมดก็จะหายไปอย่างไม่มีร่องรอยที่นี่
ถ้าไม่ได้รับแสงศักดิ์สิทธิ์จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ ฉันคงไม่กล้าเอามือไปแตะต้องดวงตา และมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วสองสามนิ้ว
ทรงพลังเท่ากับเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์ และแสงศักดิ์สิทธิ์บนร่างกายของเขาสามารถส่องสว่างได้เพียงระยะสามฟุตเท่านั้น
เพราะมืดเกินไป ฉันจึงมองไม่เห็นกำแพงโดยรอบเลย และไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างๆ บ้าง มีเพียงบันไดที่เชิงพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้นที่สามารถมองเห็นเงาเลือนรางได้ เพราะแสงศักดิ์สิทธิ์
ในที่สุดแม้แต่แสงศักดิ์สิทธิ์ของพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็ถูกความมืดกลืนกิน และโลกที่มืดมิดก็เหมือนโลกที่ตายแล้ว
ฉันไม่ทราบว่าผ่านไปนานแค่ไหนก่อนที่พระวิญญาณบริสุทธิ์จะเสด็จลงมาที่ทะเลสาบ
แม้จะมืดมิดและหมองมัวไปทั่วทั้งบริเวณ แต่น้ำในทะเลสาบก็ยังคงเปล่งประกายแสงเหมือนเพชรที่ส่องแสงในความมืด
“เดินลงไปในทะเลสาบ บางทีคุณอาจจะเกิดใหม่และมีพลังที่จะเอาชนะศัตรูได้” วิญญาณศักดิ์สิทธิ์วางร่างของเซียวไว้ริมทะเลสาบและกล่าวอย่างใจเย็น
เสี่ยวยังคงดูเหมือ
