ุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดที่ไร้มนุษยธรรม
คอของเสี่ยวก็เน่าเปื่อยและเนื้อก็เน่าเปื่อย คอของเขาหัก เขาเปล่งเสียงอะไรไม่ออกเลย เขาอ้าปากอย่างสิ้นหวัง ไม่รู้ว่าเป็นปากหรือรูเลือด แต่ก็ไม่มีเสียงใดๆ ออกมา
“คุณกลัวตายไหม” พระวิญญาณบริสุทธิ์ถามอีกครั้ง
เซียวบิดตัวสั่นเทา แต่อยากส่ายหัวอย่างสุดแรง แต่หัวกลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แม้แต่การสั่นก็ยากลำบากเหลือเกิน ปวดร้าวไปทั้งตัว แม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังคงส่ายหัวอย่างสุดแรง
หากเขาไม่ตอบสนองได้เร็วพอ และมีความสามารถที่มนุษย์ไม่สามารถจินตนาการได้ เขาก็คงจะเป็นคนตายไปแล้ว
“ถ้าอย่างนั้น จงมอบชีวิตของเจ้าให้กับข้า แล้วเจ้าจึงจะสามารถได้รับพลังในการฆ่าศัตรูได้” วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ยื่นมือออกไปตรงหน้าเซียว
