นจริงในการดาบอีกด้วย ตราบใดที่การตัดสินใจของโจวเหวินผิดพลาดเพียงครั้งเดียว ตอนจบย่อมน่าเศร้าอย่างยิ่ง ในมุมมองของพวกเขา โจวเหวินกำลังร่ายรำอยู่บนปลายมีด
“เซียวผู้นี้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์มาจากไหนกันเนี่ย น่ากลัวจริงๆ ถ้าฝึกฝนวิชาดาบได้ถึงระดับนี้ ต่อให้ไม่มีดินแดนศักดิ์สิทธิ์และผู้พิทักษ์คอยช่วยเหลือ เขาก็คงไม่ธรรมดา” เซี่ยหลิ่วชวนกล่าวอย่างเคร่งขรึม
เซี่ยเซียนเยว่ก็เห็นว่าวิชาดาบของเซียวได้เข้าสู่ขอบเขตแล้ว เป็นเรื่องยากที่จะหาว่ามีมนุษย์เพียงไม่กี่คนที่สามารถฝึกฝนวิชาดาบได้จนถึงจุดนี้
เซียวคือผู้ใช้ดาบที่มีชื่อเสียงที่สุดในปัจจุบัน เซียวก็ไม่ได้แย่ไปกว่าพวกเขาเลย และอีกด้านหนึ่ง เซียวก็ยังเก่งกว่าพวกเขาด้วย
ย่าแห่งสมาคมวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นนักดาบที่แข็งแกร่งเช่นกัน ดาบอมตะหญิงแห่งลั่วหยางและดาบแห่งวันพรุ่งนี้ต่างก็เป็นนักดาบที่แข็งแกร่ง แต่ฝีมือดาบของพวกเขานั้นยอดเยี่ยมที่สุดในวิชาดาบบางประเภท
แต่ดูเหมือนว่าเซียวจะฝึกฝนวิชาดาบมาทุกแขนงในโลกนี้อย่างถึงที่สุด และรูปแบบการดาบที่เขาใช้ก็หลุดลอยไป หากนักดาบที่มีพรสวรรค์น้อยกว่าฝึกฝนมาตลอดชีวิต ข้าเกรงว่าเขาจะไม่สามารถฝึกฝนระดับฝีมือของเขาได้
แต่ในมือของเซียว ทักษะดาบดังกล่าวเป็นเพียงการปฏิบัติการพื้นฐานเท่านั้น
“ท่านอาจารย์เซียว ท่านเซียวมีพรสวรรค์จริงๆ นะ แถมยังฝึกดาบได้ถึงขั้นนี้ด้วย ในบรรดาเซียวทั้งหลาย ข้าเกรงว่าท่านเซียวคงเป็นคนเ