นั้นใช้พลังงานจริง ดังนั้นเขาจึงไม่สู้กลับ แต่นอนนิ่งๆ และใช้การฟังเพื่อตรวจจับสิ่งรอบข้าง
ในไม่ช้า โจวเหวินก็ค้นพบปัญหา ไม่ไกลจากแถบอุกกาบาต มีสัตว์ร้ายขนาดใหญ่กำลังว่ายน้ำอยู่
สัตว์ร้ายนั้นมีลักษณะเหมือนปลาปีศาจ แต่ตัวของมันเองนั้นใหญ่กว่าปลาปีศาจบนโลกหลายเท่า และร่างกายทั้งหมดก็โปร่งใสเหมือนคริสตัล และมีเส้นแสงสีฟ้าบางๆ อยู่ในร่างกาย ซึ่งก็เหมือนกับเครือข่ายหลอดเลือดของมนุษย์
โจวเหวินรู้สึกถึงลมหายใจอันน่ากลัวจากสัตว์ประหลาดตัวนั้นและรีบกลั้นหายใจทันที
อย่ากล้ายุ่งกับสิ่งของของโจวเหวินที่เขาต้องกลัวแม้ว่าเขาจะอ่านมันทุกเดือนก็ตาม
สัตว์ร้ายว่ายน้ำอยู่ในกลุ่มอุกกาบาต หลายครั้งที่มันอยู่ห่างจากอุกกาบาตที่พวกมันอยู่ไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร การอ่านค่าดวงจันทร์นั้นนิ่งราวกับถูกสะกดจิต และโจวเหวินก็ทำได้เพียงเรียนรู้อะไรบางอย่าง
หลังจากนั้นไม่นาน สัตว์ร้ายก็ค่อยๆ หายไป และหายเข้าไปในกลุ่มอุกกาบาตที่อยู่ห่างไกล
“นั่นคืออะไร” โจวเหวินรู้สึกได้เพียงว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตมิติ แต่เขาไม่รู้ว่ามันเป็นประเภทไหน
“พวกสัตว์ร้ายระดับหายนะมีระดับชั้นสูงกว่าข้ามาก ถ้าเจอพวกมัน บางทีพวกเราอาจจะกลายเป็นอาหารก็ได้” เยว่ตู้เอนกายลงข้างโจวเหวิน มือข้างหนึ่งกดที่แก้ม อีกข้างกดทับเช่นเดิม การกดหน้าอกโจวเหวินก็ไม่ได้ตั้งใจจะลุก
“อันดับ?” โจวเหวินรู้สึกสับสนเล็กน้อย
“แม้ว่ามันจะเป็นระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติก็ตาม แ
