แต่จริงๆ แล้วมันก็ค่อนข้างแตกต่าง
โจวเหวินลองอีกครั้ง ปรากฏว่าปัญหาอยู่ที่ไท่สุ่ย หลังจากสัมผัสไท่สุ่ยครั้งนี้ แทนที่จะได้รับพร เขากลับอ่อนแอลง ถ้าเขาหัวแตก เขาก็ไม่สามารถผ่านระดับความกลัวเฉลี่ยได้
ให้ไท่สุ่ยรับสภาวะหวาดกลัว แล้วใช้พลังนั้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีแสงสีทองเหลืออยู่ และสัญลักษณ์ยังคงอยู่บนร่างกายของเขา
โจวเหวินศึกษาอยู่นาน ในที่สุดก็พบว่าสัญลักษณ์บนไท่สุ่ยนั้นไม่ได้ถูกตรึงไว้ หลังจากผ่านไปยี่สิบสี่ชั่วโมง หรือก็คือหลังจากผ่านไปสิบสองชั่วโมง เมื่อใช้ความสามารถแห่งความกลัวอีกครั้ง สัญลักษณ์บนไท่สุ่ยก็เปลี่ยนไป
สัญลักษณ์ครั้งนี้แตกต่างจากสองครั้งก่อน หลังจากที่โจวเหวินสัมผัสมัน มันไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นหรืออ่อนแอลงเลย แต่ไม่ว่าเขาจะฆ่าสิ่งมีชีวิตมิติใด แม้แต่ผลึกมิติก็ไม่ระเบิด นับประสาอะไรกับไข่ที่อยู่ข้างๆ
“พี่ชาย เล่นกับข้าหน่อยสิ? บอกข้ามาตรงๆ สิ ว่าเจ้ามีสัญลักษณ์ที่พังอยู่กี่แบบ? หาสัญลักษณ์แรกมาให้ข้าสิ” โจวเหวินขู่ไท่ซุย
ไท่ซุยยังคงกระโดดไปรอบๆ และไม่เข้าใจคำพูดของโจวเหวินเลย
โจวเหวินอดไม่ได้ เขาไม่กล้าแตะมันอีกเลย จนกระทั่งรู้ว่ามีสัญลักษณ์ในไท่สุ่ยกี่ตัว และแต่ละสัญลักษณ์มีบทบาทอย่างไร
เมื่อโจวเหวินเรียนจนแก่เกินไป ลูกบาศก์รูบิกก็สว่างขึ้นอีกครั้ง รูปภาพของดาวศุกร์ก็ปรากฏขึ้น และมีใครบางคนมาท้าทายสนามมิติของดาวศุกร์
คราวนี้เป็นบุคคลจริง ๆ โจวเหวินเห็นบุคคลนั้นก็จำไ
