ยีเหล่านั้นในอดีตล้วนต้องใช้ความสามารถเชิงพื้นที่ การจะยอมจำนนต่อวัวควายนั้นต้องการเพียงความสามารถทางโฟโนโลยีเท่านั้น ซึ่งทำให้เขาสูญเสียความสามารถในการดูดซับ
แม้ว่าบางคนจะไม่เต็มใจที่จะตกผลึกทักษะนี้ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถดูดซับมันได้ และโจวเหวินก็ต้องโยนมันทิ้งไป
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ที่เขามีความสามารถในการฆ่าวัว เขายังมีโอกาสที่จะปัดมันออกไปในอนาคต และมันจะไม่สร้างความทุกข์ทรมานมากเกินไป
หลังจากเก็บของเสร็จแล้ว โจวเหวินก็เดินไปทางวัดหิน
หยางเฉิงนี้แปลกมาก มันไม่ใช่สนามมิติธรรมดาอย่างแน่นอน บางทีอาจจะไม่มีเด็กที่เหมือนอย่างเขาอยู่ก็ได้
หากมีสมบัติใด ๆ คาดว่าน่าจะอยู่ภายในวิหารหิน และสถานที่อื่น ๆ ที่เป็นวิหารกระดูกโลหิต ไม่น่าจะมีความแตกต่างกันมากนัก
เมื่อมาถึงวัดหิน พบว่ามีการเปิดฉากสังหารโจวเทียนตัวเล็ก ๆ นอกโจวเหวิน ยืนที่ประตู และมองเข้าไปข้างใน
การตกแต่งในวัดโบราณนั้นเรียบง่ายมาก มีเพียงของตกแต่งเรียบง่าย เช่น กล่องหินชิไท และเครื่องประดับและเครื่องใช้ในนั้นซึ่งส่วนใหญ่ทำจากหิน
แต่มีเพียงขาตั้งกล้องทองสัมฤทธิ์เท่านั้นที่วางอยู่บนแท่นหิน ซึ่งดูเหมือนจะไม่เข้ากันกับเครื่องมือหินโดยรอบ
โจวเหวินสังเกตขาตั้งกล้องทองแดงอย่างระมัดระวัง และสังเกตเห็นว่าขาตั้งกล้องนั้นถูกแกะสลักเป็นลวดลายของภูเขาและแม่น้ำ และภูเขาและแม่น้ำเหล่านั้นดูคุ้นเคยราวกับว่าพวกเขาเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง
“นี่คือขาตั้
