ยู่พักหนึ่ง จิตสำนึกของเขาได้รับบาดแผลมากมาย หากเขาถอยกลับไปอีกสักหน่อย จิตสำนึกของเขาอาจจะถูกทำลายไปหมดสิ้น เพราะกลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นคนโง่
“โชคดีที่กระจกวิญญาณถูกติดตั้งไว้ ไม่เช่นนั้น ระยะที่ถูกแสงจ้าหลากสีสันที่เพิ่งถูกบดบังเมื่อกี้นี้ ไม่ต้องพูดถึงทั้งตระกูลลั่วหยาง อัน จะต้องถูกกวาดล้างอย่างแน่นอน” โจวเหวินรู้สึกกลัวที่จะคิดเล็กน้อย
ถึงแม้เขาจะไม่ชอบอันเทียนจั่วมากนัก แต่เขาก็อยากจะทำลายครอบครัวตัวเองให้สิ้นซาก มันคงมากเกินไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น พ่อของเขา โอวหยางหลาน และอันเซิง ก็อยู่ที่นี่กันหมด
“ในอนาคตจะมีสัตว์เลี้ยงที่เกี่ยวข้องที่จะได้รับการเลื่อนขั้นไปถึงระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ ดังนั้นพวกมันจึงต้องถูกวางไว้ในพื้นที่ที่วุ่นวาย” โจวเหวินไม่ทราบว่ากระจกวิญญาณจะพัฒนาได้เต็มที่เมื่อใด และไม่กล้าสอดส่องสถานการณ์ในพื้นที่ที่วุ่นวายนี้
โจวเหวินนึกถึงกระบวนการทั้งหมดของการเลื่อนขั้นกระจกวิญญาณอย่างระมัดระวัง แต่ยังไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงถูกเลื่อนขั้นไปเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างกะทันหัน แต่เห็นอันเซิงเดินเข้ามาในสวน
“อาจารย์ มีคนเข้ามาในมิติของดาวศุกร์แล้ว” อันเซิงกล่าว
“ใครเหรอ” โจวเหวินมองดูสีหน้าของอันเซิงและรู้ว่าคราวนี้คนๆ นี้คงเป็นคนรู้จัก
“นางฟ้าแห่งพันธมิตรผู้พิทักษ์” อันเซิงตอบ
เจียงหยานคืออมตะ โจวเหวินไม่ได้บอกใคร ดังนั้นอันเซิงจึงไม่รู้ว่าอมตะนั้นคือเจียงหยาน
แต่ถ
