รือสมาชิกทั่วไป ล้วนเป็นพวกเดียวกัน พวกเขาต้องรีบวิ่งเข้าไปในห้องโถงเพื่อตัดหัวชายผู้นั้น แต่หวังหมิงหยวนกลับยื่นมือออกมาห้ามไว้
“นายจะทำอะไรน่ะ” หวางหมิงหยวนถามพลางมองไปที่เหล่าบุรุษนางฟ้าที่นั่งอยู่บนแท่นสมบัติ
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แปดเผ่าจะปิดผนึกภูเขานี้ไว้สามปี แปดเผ่าใดจะถอยไปไม่ถึงครึ่งก้าว ผู้ฝ่าฝืนจะต้องถูกประหาร” ชายแห่งตระกูลเซียนลงมาจากยอดเขา ทอดพระเนตรลงมายังองค์ชายหวางหมิงหยวน ไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับกำแพงด้วยเหตุผลใด แค่ยืนนิ่งคิดอยู่เก้าปีก็พอ ถึงแม้ว่าพรสวรรค์จะดูจืดชืด แต่ก็น่าจะเข้าใจความจริงได้บ้าง
“ทำไมเจ้าถึงเป็นเช่นนี้” แปดเผ่าต่างโกรธจัด ยักษ์จึงเอ่ยถามเสียงดัง ครั้งหนึ่ง ฝูงชนโกรธจัด และตอนนี้มีแปดเผ่าที่อดไม่ได้ที่จะรีบวิ่งเข้าไปในห้องโถง
ขณะที่เขามองดูสงครามที่กำลังใกล้เข้ามา เขาก็เห็นลูกบอลแสงสีทองพุ่งออกมาจากอากาศ
“องค์พระผู้เป็นเจ้า… พระองค์…” แสงสีทองสาดส่องลงมา ปรากฏเป็นพระพุทธรูปที่มีแสงสีทอง กษัตริย์ยศะและคนอื่นๆ รีบรุดไปถวายความเคารพ แต่พระพุทธเจ้ากลับขัดจังหวะเสียก่อนจะทันได้พูดอะไร
พระพุทธเจ้าเสด็จนำหน้าเหล่าเทพบุตร ประสานพระหัตถ์เข้าด้วยกัน ก้มลงกราบเล็กน้อย “เจี้ยนเซียน โปรดอย่าโกรธเลย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทั้งแปดคนจะปิดผนึกภูเขานี้เป็นเวลาสามปี และราชามังกรจะสำรวจตนเองเป็นเวลาเก้าปี อ้างสิทธิ์หรือไม่”
“ศิษย์ดาบอมตะของข้าจะตายไปเปล่าๆ ไม
