็นว่ามันเหมือนกับก๊าซดาบที่ยับยั้งแสงดาบของเขา ทำให้เขารู้สึกอึดอัดมากและไม่สามารถใช้พลังต่อสู้ทั้งหมดได้
จู่ๆ ซือฉวน เจี้ยนเซียนก็มีความรู้สึกขึ้นมา มันเป็นความรู้สึกแบบจิตใต้สำนึก ดูเหมือนจะกลัวโจวเหวินด้วยซ้ำ ความกลัวนี้แทรกซึมอยู่ในกระดูกของเขา เหมือนกับธรรมชาติ
“นี่มันอะไรกันเนี่ย… ระดับของความหวาดกลัว… ระดับของความเป็นมนุษย์… เป็นไปได้ยังไง… เป็นไปได้ยังไง…” ดวงตาของซื่อฉวน เจี้ยนเซียนสั่นไหว และมีรอยร้าวในการป้องกันหัวใจของเขา พื้นดินแผ่ขยายไปในหัวใจของเขา
แม่มดเลือดและนาสึกิ อุเอสึกิ เฝ้าดูจากระยะไกล
“โจวเหวินเป็นจักรพรรดิ!” นาสึ อุเอสึกิ เฝ้าดูดาบของโจวเหวินยี่กดทับซื่อฉวน เจี้ยนเซียนจนถอยหนี และเขาสิ้นหวังมากจนซื่อฉวน เจี้ยนเซียนต้องถูกกดให้ตาย ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีโอกาสได้ต่อสู้กลับ
“เขา… ระดับความหวาดกลัวคือ?” แม่มดเลือดกล่าวอย่างแปลก ๆ
ไม่มีใครตอบเขาได้ มีเพียงพลังดาบสั่นสะเทือนแผ่นดินและเสียงของเจี้ยนหยินที่สะท้อนไปมาระหว่างสวรรค์และโลก
ในตอนนี้โจวเหวินรู้สึกราวกับว่าเขาอยู่ในสถานะที่ไม่สามารถเอาชนะได้ ไม่ใช่เพียงเพราะพลังการต่อสู้อันทรงพลังของดาบนางฟ้าสังหารเท่านั้น แต่ยังรวมถึงพลังที่นักฆ่ามอบให้เขาและระดับความกลัวที่เพิ่มมากขึ้นด้วย
ก่อนหน้านี้ โจวเหวินต้องใช้การสังเกตและการคำนวณต่างๆ เพื่อให้สามารถคำนวณจุดอ่อนของศัตรูได้ แต่ตอนนี้ ดูเหมือนเป็นธรรมชาติที่เขาสามารถโ
