้จะเป็นคำอธิบาย แต่คำพูดที่เล้งจงเจิ้งพูดเมื่อกี้ก็มาจากใจ ไม่เช่นนั้นโจวเหวินก็ไม่สามารถสัมผัสได้เช่นนั้น
สิ่งนี้ได้ทำลายลานเล็กๆ เมื่อเขาจากไป และเราสามารถทราบได้ว่าเล้ง จงเจิ้งไม่ได้กำลังเล่าเรื่อง แต่เป็นบางสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับเขา
เพราะเหตุนี้เขาจึงต้องทำลายลานเล็กๆ นี้เสีย เพราะเมื่อเขาพูดออกไป จุดอ่อนนี้ก็คงจะถูกรู้เร็วหรือช้า ดังนั้นเขาจึงอยู่ไม่ได้โดยเด็ดขาด
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ โจวเหวินก็อดไม่ได้ที่จะยกย่องทิศทางการจากไปของเล้งจงเจิ้ง ลานบ้านเล็กๆ คืออาหารอันโอชะสุดท้ายของเล้งจงเจิ้ง เขาถูกโจวเหวินทำลาย และเขาไม่รู้ว่าจะตอบแทนบุญคุณนี้อย่างไร
สิ่งที่โจวเหวินทำได้ตอนนี้คือการอัพเกรดเป็นระดับความกลัวโดยเร็วที่สุด
“มันจะฆ่าคนได้อย่างไร เราจะรู้ได้อย่างไรว่าอะไรสำคัญกว่าชีวิตสำหรับศัตรู” โจวเหวินกำลังคิดเกี่ยวกับประเด็นนี้ขณะเดินกลับ
“ฤๅษีตายแล้วหรือ” พันธมิตรผู้พิทักษ์ถาม เซียนที่อยู่สูงขึ้นไป มองลงมาที่ถ้ำใต้บันได
“มันไม่มีความสามารถ โปรดขอให้ผู้ใหญ่ลงโทษ” ตงซื่อก้มหัว
“ผู้ใหญ่ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตงซื่อและฤๅษีที่นึกออกว่ามือที่น่ารังเกียจของราชินีซึ่งเกือบจะถูกทั้งสหพันธ์ปฏิเสธ กลับกลายเป็นชายผู้สามารถทำให้บิชูนิเป็นพระพุทธเจ้าได้” แม่มดเลือดกล่าว
“นั่นก็ถือเป็นการว่าจ้างของฤๅษีด้วยเช่นกัน” นาสึ อูเอสึกิ กล่าว
แม่มดเลือดขมวดคิ้วเล็กน้อยและต้องการจะพูดบางอย่าง แต่ตงซื่อพูดก่
