้ว่าเป็นพระพุทธรูปสำคัญองค์หนึ่งของชาวพุทธ
“พระพุทธเจ้ามีความเมตตากรุณา หากเป็นพระรัชกาลจริง ทำไมจึงต้องมีการสังเวยกับคนที่ยังมีชีวิตอยู่” ไวโกรู้สึกว่าฤๅษีมีรูพรุนอยู่บ้าง
“คุณเว่ยไม่เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่าพระพุทธเจ้าเกิดด้วยหัวใจหรือ?” ฤๅษีกล่าวต่อ “สิ่งที่เรียกว่าพระพุทธเจ้าคือกระจก แต่กระจกพระพุทธเจ้านี้ไม่ได้สะท้อนคนแต่สะท้อนหัวใจ หากคุณเป็นคนดี พระพุทธเจ้าองค์นั้นก็ดี หากคุณมีหัวใจที่ไม่ดี พระพุทธเจ้าก็ชั่วร้ายกว่าคุณร้อยเท่า … มันคือพระพุทธเจ้าและปีศาจ แท้จริงแล้วมันอยู่ระหว่างความคิด … ”
ไวโกกล่าวด้วยความเข้าใจว่า “ดังนั้น หากสัตว์แห่งภัยธรรมชาติตัวนี้เกิดมาอย่างสงบสุข ก็อาจจะเป็นพระพุทธเจ้าผู้ใจดีและไม่ก่อให้เกิดภัยพิบัติมากนักใช่หรือไม่”
“ใช่” ฤๅษีตอบพร้อมรอยยิ้ม “นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการเห็นเป็นธรรมดา ฉันจึงขอให้คุณพาใครสักคนมาเพื่อป้องกันไม่ให้เขากลายเป็นพระพุทธเจ้าผู้ใจดี ฉันต้องการให้เขากลายเป็นปีศาจที่น่ากลัว”
ระหว่างที่คนทั้งสองกำลังพูดคุยกันนั้น ไม่สามารถมองเห็นแสงสว่างของพระพุทธเจ้าบนสวรรค์ได้โดยตรง มีเพียงประตูที่ดังขึ้น และดูเหมือนว่าจะมีคนออกมาจากสวรรค์นั้น
เวโกจ้องมองเขา และชายที่พบมันกลับกลายเป็นภิกษุณีที่สวมจีวรสีขาวราวกับพระจันทร์
นางเดินทีละก้าว ราวกับถือแสงจันทร์อันบริสุทธิ์ และดูไม่เหมือนปีศาจตามที่ฤๅษีบรรยายไว้
“เธอดูไม่เหมือนปีศาจเลย” ไวโกพูดขณะมองไป
