ะไรอีกเลย
“ฉันจะถ่ายรูปเทียนเทียนไว้เป็นที่ระลึก” โจวเหวินหยิบโทรศัพท์มือถือธรรมดาขึ้นมาแล้วถ่ายรูปเทียนเทียน
“รูปนั้นคืออะไร” สวีทถามด้วยความแปลกใจ
“แค่ทิ้งรูปลักษณ์ของคุณไว้ในโทรศัพท์มือถือของคุณก็พอแล้ว…” โจวเหวินไม่สามารถพูดอะไรได้หลังจากที่เขาพูดจบ เพราะโทรศัพท์มือถือของเขาไม่สามารถจับภาพรูปลักษณ์ที่แสนหวานนั้นได้
“คุณกำลังใช้ความกลัวอยู่เหรอ” โจวเหวินถามอย่างอ่อนหวาน
“ไม่” ส่ายหัวอย่างหวาน
“แปลกจัง ทำไมฉันถึงมองคุณไม่ได้” โจวเหวินพยายามถ่ายอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม ราวกับว่าความหวานไม่มีอยู่เลย ในภาพที่ถ่าย นอกจากความหวานแล้ว อะไรอีกล่ะ? ทั้งสองอย่าง
“ทำไมต้องถ่ายรูป” เทียนเทียนมองดูรูปภาพที่ถ่ายด้วยโทรศัพท์ของโจวเหวิน และคงจะเข้าใจแล้วว่ารูปภาพคืออะไร
“มีหลายสาเหตุ ส่วนใหญ่เป็นเพราะการรักษาความคิดดีๆ เอาไว้ เช่น เวลาเจอวิวสวยๆ ก็อยากถ่ายรูปไว้ดูทีหลัง หรืออะไรที่น่าจดจำมากๆ เช่น ตอนเด็ก พ่อแม่จะถ่ายรูปเขา พอโตขึ้นก็เห็นว่าตอนเด็กเขาเป็นยังไง หรือถ้าเป็นคนรักก็ถ่ายรูปให้กัน ตอนนี้ก็ดูรูปของอีกฝ่ายได้แล้ว…” โจวเหวินอธิบาย
“ปรากฏว่ารูปภาพเป็นแบบนี้ งั้นคุณก็สามารถถ่ายรูปฉันอีกครั้งได้” เทียนเทียนดูเหมือนจะสนใจ
โจวเหวินถ่ายรูปเทียนเทียนอีกสองสามรูป และผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม ไม่ว่าจะถ่ายยังไง เทียนเทียนก็ไม่สามารถอยู่ในนั้นได้
โจวเหวินจงใช้โอกาสนี้ถ่ายภาพมือเล็กๆ ที่มีโทร
