่างมากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
อย่างไรก็ตาม พลังชีวิตของโจวเหวินนั้นใกล้เคียงกับอนันต์ กระบวนท่าโจวเทียนซิงเฉินขนาดเล็กแต่ละกระบวนท่าสามารถเทียบได้กับการโจมตีเต็มกำลังในกระบวนท่าเดียวกัน กระบวนท่าดาบที่สร้างขึ้นนั้นเพียงพอที่จะบดขยี้กระบวนท่าเดียวกันได้
แม้ว่าปีศาจช็อกโกแลตจะแข็งแกร่งมาก แต่เขากลับถูกบดขยี้โดยดาบที่น่ากลัวนับพันเล่มเท่านั้น
“ไม่… เป็นไปไม่ได้… อ่า…” เกาเว่ยเว่ยตกใจกลัวเมื่อพบว่าของเหลวช็อกโกแลตที่เขาละลายภายใต้การรัดคอของก๊าซดาบเริ่มเปลี่ยนสถานะเป็นก๊าซ
“หยุด…เจ้าจะถามอะไร…ข้าบอกเจ้าหมดแล้ว…อ้า…” เกาต้าเหว่ยกรีดร้องด้วยความโศกเศร้า
นิ้วมือของโจวเหวินควบแน่นราวกับก๊าซคล้ายดาบที่มองไม่เห็นเหมือนม้วนหนังสือมังกร ควบแน่นอยู่ในอากาศ ราวกับดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
ร่างของเกาดาเหว่ยกล้าที่จะล้มลงและฟื้นฟูสภาพร่างกายของเขา แต่เขาเห็นว่าเกราะช็อกโกแลตบนร่างกายของเขาแตกสลายและหายไป แม้แต่ร่างกายของเกาดาเหว่ยก็ยังมีบาดแผลและมีเลือดไหลออกมา
นอกร่างของเกาดาเหว่ย มีดาบจำนวนนับไม่ถ้วนล้อมรอบตัวเขาไว้เหมือนลูกบอล พันรอบตัวเกาดาเหว่ย และชี้ดาบไปที่ร่างของเขา
“ฉันเป็นคนใจร้อนมาก ดังนั้นคุณควรใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่า อย่าตอบคำตอบที่ทำให้ฉันไม่สบายใจ คุณมีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้น” โจวเหวินหยุดชะงักแล้วถามทันที “คุณรู้จักคนที่ชื่อเซียวไหม”
“ฉันรู้จักคนๆ นี้ แต่ฉันไม่คุ้นเคยกับเขา ฉันรู้เ