ยนไปเล็กน้อย ดาบไม้ไผ่ติดตามเขามาเป็นเวลานาน และได้รับความเสียหายอย่างหนักเป็นครั้งแรก เขาเคยใช้ดาบไม้ไผ่เพื่อต่อสู้กับระดับความกลัวมาก่อน แต่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ร่างของเกาต้าเหว่ยเด้งกลับอย่างรวดเร็ว และสถานที่ที่ร่างกายของเขาสัมผัส ไม่ว่าจะเป็นผนัง โต๊ะ หรือเก้าอี้ ก็จะกลายเป็นช็อกโกแลต หรือชนิดที่กำลังละลายเป็นน้ำผลไม้
โจวเหวินเก็บมีดไม้ไผ่ มีดเล่มนี้อยู่กับเขามานานแล้ว มันมีความรู้สึกอ่อนไหวเล็กน้อย ไม่อยากให้มันถูกทำลายแบบนี้
ร่างของโจวเหวินสั่นไหว และเขาผ่านการโจมตีของเกาเว่ยเหว่ยซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในเวลาเดียวกันก็เปลี่ยนชี่ให้เป็นดาบ โดยใช้ก๊าซดาบโจมตีจุดสำคัญของเกาเว่ยเหว่ย
เนื่องจากเขาไม่กล้าที่จะสัมผัสร่างกายของเขา เขาจึงสามารถใช้ได้เพียงเทคนิคเช่นดาบลมเท่านั้น
ทั้งเกาต้าเหว่ยและเซียวต่างก็เป็นที่เกรงขาม และรูปร่างและวิธีการของพวกเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากัน แถมรูปร่างของพวกเขายังดีอย่างไม่คาดคิดอีกด้วย
เดิมทีโจวเหวินคิดว่านักบุญที่ออกจากวัดลู่วิ่งจะเก่งเรื่องเพาะกาย ฉันไม่คาดหวังว่าคนที่ออกจากวัดพระอาทิตย์เกาต้าเหว่ยจะเก่งเรื่องเพาะกายด้วย และมันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากวัดลู่วิ่ง
โจวเหวินยี่ชี้ไปที่ดาบ และฟาดแก๊สดาบอย่างบ้าคลั่ง
เกาต้าเหว่ยอยากจะรีบออกจากร้าน แต่พบว่าจิตวิญญาณดาบของโจวเหวินนั้นดูไม่ธรรมดา แต่กลับขวางกั้นไม่ให้เขาเข้าใกล้และถอยหนี ทำให้เขาไม่สามารถโจมตีหรือหลบหนีไ