้อมจ้องมองเกาต้าเหว่ย UU กำลังอ่านหนังสือ www.uukanshu.com
กระหน่ำ!
เกาต้าเหว่ยยังไม่พูดอะไร เทียนเทียนก็อยู่ในอาการโคม่าและล้มลงกับพื้น ถึงแม้ว่าเขาจะยังหายใจอยู่ แต่เขาก็ยังคงนิ่งอยู่
“คุณเป็นใครวะ” โจวเหวินถามด้วยสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยขณะมองไปที่เกาเหว่ย
“ฉันคือเกาดาเว่ย นักบุญแห่งวัดพระอาทิตย์ ฉันอยากจะไปพักผ่อนก่อนแล้วค่อยไปลั่วหยางเพื่อทำความสะอาดตัวคุณ แต่ฉันไม่ได้คาดหวังว่าคุณจะมาที่ประตูด้วยตัวเอง ซึ่งทำให้ฉันไม่ต้องลำบากมากนัก” เกาดาเว่ยยิ้มและตอบ
“ช็อคโกแลตคืออะไร” โจวเหวินถามอีกครั้ง
“ข้ายังไม่ได้เล่าให้พวกเจ้าฟังทั้งหมดหรอกนะ ช็อกโกแลตนั่นมันชื่อสโนว์ไวท์ เจ้าไม่เคยได้ยินเรื่องราวของสโนว์ไวท์บ้างหรือไง หลังจากกินช็อกโกแลตของข้าแล้ว พวกเจ้าทุกคนจะหลับไปตลอดกาล” เกาเว่ยเว่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่จำเป็นต้องอดทนอีกต่อไปแล้ว” “แม้ว่าความแข็งแกร่งทางกายของเจ้าจะแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามาก แต่เจ้าก็ยืนได้นานกว่าเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไร เจ้าก็ยังต้องล้มอยู่ดี ทำไมมันถึงยากเย็นนัก”
“ฉันไม่คิดว่ามันยากเลย” โจวเหวินยื่นฝ่ามือของเขาออกไป และมองเห็นว่าชิ้นช็อกโกแลตที่เกาต้าเหว่ยมอบให้เขาวางอยู่บนฝ่ามือของเขาพอดี
