ดวงดาวของโจวเทียนไม่มีที่สิ้นสุด ไม่ว่าโจวเหวินจะเรียนรู้การเปลี่ยนแปลงได้มากเพียงใด มันก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น เรียกได้ว่าเป็นโจวเทียนตัวเล็กเท่านั้น และเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าถึงโจวเทียนตัวใหญ่เช่นจื่อเว่ยซิงจุน
ต้าโจวเทียนที่แท้จริงไม่ได้เรียนรู้ด้วยการเรียนรู้ แต่เรียนรู้จากสภาวะ
ท้ายที่สุดแล้ว โจวเหวินก็เป็นแค่ตำนาน แม้ว่าอาณาจักรของเขาจะอยู่ไกลเกินกว่าอาณาจักรอื่นๆ แต่อาณาจักรของต้าโจวเทียนก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเข้าถึง
โจวเหวินค้นพบอย่างรวดเร็วว่าแม้ว่าเขาจะเรียนรู้การเปลี่ยนแปลงมากมาย แต่ก็เป็นเพียงการสะสมปริมาณเท่านั้น ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
“โจวเทียนเจิ้นตัวน้อยที่ฉันสอนเอง แม้ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปมากก็ไม่สามารถเทียบกับโจวเทียนเจิ้นตัวใหญ่ของจื่อเว่ยซิงจุนได้ นี่คือช่องว่างระดับ ไม่ใช่ช่องว่างการเปลี่ยนแปลง…” โจวเหวินคิดในใจและถามว่าเราจะไปถึงระดับของจื่อเว่ยซิงจุนได้อย่างแท้จริงอย่างไร
โจวเหวินเรียนรู้และคิดอยู่ตลอดเวลา แต่แอนทีโลปกลับไม่สามารถทนทานได้ มีบาดแผลมากขึ้นเรื่อยๆ บนร่างกายของเขา และมนต์สะกดบนหัวของเขาก็แทบจะไม่สามารถทนต่อการโจมตีของแสงดาวได้ และมันก็กำลังจะแตกสลาย
“จื่อเว่ย อย่าบังคับแกะแก่ของข้าให้ทำเช่นนั้นเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นจะไม่เป็นผลดีกับใคร” แอนทีโลปตะโกนใส่จื่อเว่ยซิงจุน
“ฉันอยากรู้ว่าอาการบาดเจ็บของคุณดีขึ้นแค่ไหนแล้ว” จื่อเว่ยพูดอย่างใจร้อน
เม
