ื่นเช้าและกินอาหารเช้าให้เสร็จ
เว่ยหยางและคนอื่นๆ มองไปที่โจวเหวินและถามว่า “คุณโจว พวกเราจะฝึกซ้อมกันยังไงคืนนี้?”
“การฝึกฝน? การฝึกฝนประเภทไหน?” โจวเหวินถามสักครู่และมองเว่ยหยางด้วยความงุนงง
“พรุ่งนี้จะอยู่บนดาวศุกร์ พรุ่งนี้เช้าเจ้าไม่จำเป็นต้องฝึกฝนคืนนี้หรือ” ใบหน้าไร้ความรู้สึกของเว่ยหยางก็แสดงให้เห็นถึงความสงสัยเช่นกัน
“ไม่จำเป็นต้องฝึกฝน” โจวเหวินสามารถทำได้เพียงลำพัง และเมื่อถึงเวลานั้น เขาจะมีระดับชีวิตที่สูงที่สุด และกระสุนระดับภัยพิบัติธรรมชาติจะโจมตีเขาเท่านั้น ไม่ใช่เว่ยหยาง และการฝึกฝนก็ไม่มีประโยชน์
“แล้วคุณอยากให้เราเตรียมอะไรล่ะ” เว่ยหยางถาม
“แค่เตรียมตัว กลับไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ โดยควรเป็นชุดที่มีโลโก้ทำเนียบประธานาธิบดี เมื่อมองแวบแรก ผู้คนจะรู้ว่าทำเนียบประธานาธิบดีกำลังผ่านพิธีการศุลกากร แค่นั้นเอง” โจวเหวินคิดก่อนที่จะเสนอแนะฮุ่ยไห่เฟิง เขาจึงพูดกับพวกเขาว่า “คุณควรติดธงไว้ที่หลังแล้วเขียนว่าทหารของรัฐบาลกลางหรืออะไรทำนองนั้น จะได้ง่ายกว่าที่ผู้คนจะรู้ว่าคุณกำลังฝ่าด่านใคร
“พวกเราทุกคนเป็นเจ้าหน้าที่อย่างน้อยก็พันเอก จะมีทหารได้ยังไง” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งกล่าว
“ฉันไม่ได้บอกว่าฉันต้องเป็นทหารของรัฐบาลกลาง คุณสามารถเขียนชื่อเหมือนทหารของรัฐบาลกลางได้ … แน่นอนว่านี่เป็นเพียงคำแนะนำของฉัน” โจวเหวินพบว่าสายตาของเจ้าหน้าที่ไม่ถูกต้อง และเขาจึงเปลี่ยนคำพูดอย