เทเลพอร์ตระหว่างดวงดาวของจักรวาลเอกภาพโดยตรงเพื่อไปถึงดวงจันทร์
“จงอยู่เคียงข้างฉัน อย่าอยู่ไกลเกินไป” โจวเหวินใช้พลังของจักรพรรดิ พลังชีวิตอันทรงพลังที่ปล่อยออกมาจากพลังของจักรพรรดิ ทำให้หวางซีสามารถมีชีวิตรอดบนดวงจันทร์ได้และไม่ตายเพราะขาดออกซิเจน
“นี่คือดวงจันทร์ใช่ไหม” หวางหยานมองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ~ www.mtlnovel.com ~ นี่มันไม่เหมือนกับที่เธอจินตนาการไว้เลย
“ใช่ มากับฉัน” โจวเหวินนำหวังซีไปที่วัดไท่หยินเนียงเนียง
พลังแห่งการพิพากษาของหวางเย่อแข็งแกร่งเกินไป โจวเหวินจึงไม่พาเธอไปที่ที่เหมาะสม ดังนั้นเธอจึงได้แต่มาหาลูน่าเป็นอันดับแรก โดยหวังว่าจะขอให้มารดาชาวไทหยินพาหวางเย่อไปสักพัก
ตราบใดที่อาการบาดเจ็บของหวางลู่หายดี และพลังแห่งโชคกลับมาทำหน้าที่อีกครั้ง หวางเย่อก็สามารถกลับมาได้
ฮะ
โจวเหวินไปได้ไม่ไกลนัก จู่ๆ นิ้วเท้าของเขาก็เตะไปที่ขาอีกข้าง และเขาก็ล้มลงกับพื้นพร้อมกับสุนัขที่กำลังกินอึ
แม้แต่โจวเหวินเองก็ไม่รู้ว่าเขาสับสนอย่างไรในตอนนั้น แต่เขาก็ไม่สามารถตอบสนองได้
“โจวเหวิน คุณโอเคไหม” หวางหยานรีบเข้ามาช่วยโจวเหวิน
“ไม่เป็นไร…” โจวเหวินกังไม่พูดอะไร หวางซุนเร่งรุดมากเกินไปเพราะเขาไม่สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่มีแรงโน้มถ่วงต่างจากของโลกได้ และกระแทกเข้าที่หน้าของเขา
