ยไปแล้วสำหรับข้า…” เทพธิดาผู้แห้งแล้งโกรธจัดมากจนทำให้มีมือข้างหนึ่งที่มองไม่เห็น คว้าเอาความว่างเปล่าไว้
ก่อนที่หมอเทียนนู่จะยิง ร่างของโจวเหวินก็เคลื่อนตัวไปด้านข้าง หลังจากที่เขาเคลื่อนตัวออกไป จากจุดที่เขาเคยยืน ก้อนหินที่ถูกเผาไหม้จนเป็นผลึกบนพื้นดินก็แตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย กลายเป็นผลึกทรงกระบอกที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตร ก้อนหินถูกดึงออกจากเสาอย่างทื่อๆ
เสาคริสตัลถูกดึงออกสูงหลายร้อยเมตร จากนั้นก็หายไปอย่างประหลาด ทิ้งไว้เพียงหลุมกลมลึกที่ลึกลงไปหลายร้อยเมตรบนพื้นดิน
หญิงที่ประสบภัยแล้งตกใจมาก การสังหารของเธอถือเป็นการสังหารที่ไม่เหมือนใครในโลกนี้ การสังหารระหว่างสิ่งที่มองไม่เห็น และศัตรูไม่สามารถตรวจจับได้ในขณะที่ถูกยิง จนกระทั่งการสังหารมาถึง จึงสายเกินไปที่จะหลบหนี
ในเวลานั้น หญิงผู้ประสบภัยแล้งอาศัยพื้นดินเป็นฐานในการสังหาร เธอไม่รู้ว่าผู้พิทักษ์ที่น่ากลัวและสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นๆ ถูกสังหารไปมากเพียงใด ซึ่งทำให้ผู้คนหวาดกลัว ชื่อของสาวใช้แทบจะเป็นคำพ้องความหมายกับความตาย
แม้ว่าจะมีบางคนสามารถต้านทานได้ แต่ก็เป็นเพียงจำนวนน้อยของสิ่งมีชีวิตทรงพลัง ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นพลังที่อยู่ยงคงกระพันของยุคนั้น แต่ส่วนใหญ่สามารถทนต่อการสังหารด้วยมนต์สะกดได้เท่านั้น
ผู้ที่สามารถหลบหนีได้เหมือนโจวเหวินเคยเผชิญเพียงครั้งเดียวเท่านั้นในความทรงจำของเทพธิดาแห่งภัยแล้ง
“ผู้ชายคนนี้มี
