ัวเลือกนี้จะยาก แต่คำตอบก็ชัดเจน
“เจ้าของบ้าน ขอพาพี่สาวไปเที่ยวครั้งสุดท้ายก่อนนะ” จางชุนชิวกระซิบ
“คุณทำได้ไหม” จางซีโหยวถามสักครู่และมองไปที่จางชุนชิว
คนในตระกูลจางรักจางหยูจื้อ และจางชุนชิวคือคนที่สนิทกับจางหยูจื้อได้ดีที่สุด เดิมทีจางซิโหยวไม่อยากให้จางชุนชิวมา แต่เขาก็ยังยืนกรานจะมา
“ในส่วนสุดท้ายนี้ ผมขอร่วมเดินทางไปกับเด็กหญิงตัวน้อยด้วย” จางชุนชิวกล่าว
“ให้ชุนชิวส่งเธอไปเถอะ ชุนชิวกับหยูจื้อจะมีความสัมพันธ์ที่ดีที่สุด หยูจื้อสามารถให้ความสบายใจแก่เธอได้เมื่อพวกเขาถูกส่งไปหาเธอในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง” ลุงจางเจียโน้มน้าว
ในความเป็นจริงแล้วลุงจางก็เต็มใจที่จะพูดแทนจางชุนชิว เพราะคนจำนวนมากในตระกูลจางไม่ยินยอมที่จะใช้จางหยู่จื้อเพื่อค้าขายกับภัยแล้ง
หากจางชุนชิว ผู้มีความสัมพันธ์ดีที่สุดกับจางหยู่จื้อ ส่งจางหยู่จื้อไปเผชิญกับภัยแล้งด้วยตัวเอง คนอื่นๆ ก็จะไม่มีอะไรจะพูด
“ไปเถอะ ไม่ว่าถนนข้างหน้าจะยากลำบากแค่ไหน ก็ลงไปเถอะ และดูแลตัวเองด้วย” จางซิโหยวตบไหล่จางชุนชิวแล้วพูด
“ชุนชิวเข้าใจว่าคุณยังคงเป็นเหมือนเดิมเสมอ” จางชุนชิวทำความเคารพอย่างเคารพ แล้วเดินไปที่โลงศพ แตะโลงศพแล้วพูดว่า “เด็กน้อย ฉันมาที่นี่เพื่อพาคุณไป การเดินทางครั้งสุดท้ายนี้ ฉันจะไปกับคุณ”
ท้ายที่สุด จางชุนชิวก็ยื่นมือไปยกโลงศพขึ้นและสะพายไว้บนไหล่ของเขา
ผู้ที่หามโลงศพในตอนแรกอยากจะเข้าไปช่วยแต่จางชุนช
