ุนชิวมาหาโจวเหวินและบอกกับโจวเหวินว่าเรื่องได้รับการแก้ไขแล้วและเขาสามารถออกจากตระกูลจางได้
เมื่อโจวเหวินไปอำลาจางหยู่จื้อที่สวน จางหยู่จื้อควรรู้ว่าโจวเหวินกำลังจะจากไปวันนี้และกำลังรอเขาอยู่ในสวน
“ฉันยังมีเครื่องดนตรีดีๆ ชิ้นสุดท้ายอยู่ ไปฟังกันต่อเถอะ” จางหยูจื้อพูดกับโจวเหวิน
หลังจากได้ยินประโยคนี้ โจวเหวินก็รู้สึกหมดหนทางและต้องจากไป จางหยู่จื้อยังคงคิดที่จะล้อเลียนเขาอยู่
ขณะที่โจวเหวินยังคงคิดว่าจะปฏิเสธจางหยู่จื้ออย่างไร จางหยู่จื้อก็ได้นั่งลงตรงหน้ากู่เจิ้ง
จางหยูจื้อหลับตาแล้วห้อยนิ้วลงจากสายกีตาร์และหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะดีดสายกีตาร์ในที่สุด
เธอหลับตา นิ้วของเธอเต้นเหมือนระบำเครื่องสาย แม้ว่าเธอจะไม่ได้ยินเสียง แต่เธอก็ได้แต่เฝ้าดูจังหวะนิ้วของจางหยู่จื้อ คราวนี้ โจวเหวินรู้ว่าจางหยู่จื้อไม่ได้เล่นอย่างตาบอด
หลังจากเล่นไปได้สักพัก จางหยูจือก็พูดอีกครั้ง แต่คราวนี้แทนที่จะพูด เธอกลับร้องเพลงแทน
ชมจางหยูจื้อร้องเพลงและร้องเพลงไปด้วยตาหลับ ~ www.mtlnovel.com ~ โจวเหวินอยากรู้ขึ้นมาทันทีว่าเธอเล่นอะไรและร้องเพลงอะไร
ฉันไม่รู้ว่าทำไม ก่อนที่จางหยูจื้อจะเล่นเครื่องดนตรีและส่งเสียงมากมายขนาดนี้ ท่าทางของเขากลับดูมีมิติมาก และโจวเหวินก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย แต่คราวนี้ เมื่อมองไปที่จางหยูจื้อด้วยตาที่ปิดสนิทและแทบจะไม่มีท่าทางใดๆ โจวเหวินก็ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างสัมผัสอยู่
เมื
