่านมันได้
โจวเหวินมองไปรอบๆ และเห็นว่ามีปากกาและกระดาษที่เจ้าของร้านใช้สำหรับการทำบัญชีอยู่บนเคาน์เตอร์ จึงหยิบขึ้นมาแล้วเขียนว่า “ผมหูหนวก คุณช่วยบอกผมเป็นลายลักษณ์อักษรได้ไหม”
“หูหนวกเหรอ? หายากจริงๆ คนหูหนวกควรจะเป็นใบ้ไม่ใช่เหรอ” เจ้าของหนังสือเขียนไว้บนหนังสือ UU Reading Book www.uukanshu.com
“วันมะรืนนี้ก็หูหนวกแล้ว” โจวเหวินอธิบายตรงๆ
“ก็ไม่น่าแปลกใจอะไร” เนื่องจากไม่มีธุรกิจและเจ้าของก็ยุ่งมาก เขาจึงได้พูดคุยกับโจวเหวินสักสองสามคำ
จู่ๆ โจวเหวินก็รู้ว่าอากาศรอบๆ ตัวร้อนขึ้นอย่างกะทันหัน ซึ่งก็เกือบครึ่งเดือนแล้ว ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา แม้ว่าจะมีอากาศร้อนจัดและผิดปกติหลายครั้ง แต่ก็จะไม่คงอยู่นาน โดยปกติแล้วอากาศจะกลับมาเป็นปกติภายในไม่กี่ชั่วโมง
แต่ครั้งนี้มันกินเวลาไปครึ่งเดือนแล้ว คนร้อน ๆ กำลังจะตาย คนส่วนใหญ่กลัวที่จะตายทั้งเป็นในสภาพอากาศแบบนี้
ผู้คนจำนวนมากเริ่มอพยพไปยังพื้นที่อื่น และเป็นเรื่องแปลกที่สภาพอากาศแห้งแล้งและร้อนนี้ส่งผลต่อพื้นที่ใกล้เคียงหลายร้อยไมล์เท่านั้น ไม่ใช่ทั่วทั้งตอนใต้ และจะไม่เป็นไรตราบใดที่คุณออกจากพื้นที่นี้ไป
หลายๆ คนเดาว่าใกล้ๆ กันมีทุ่งกว้างใหญ่ที่ฝ่าฝืนข้อห้าม จึงพากันหนีไป เช่นเดียวกับเมืองนี้ที่คนไม่มาก ทำให้เจ้าของร้านยุ่งมาก
“ใกล้ถึงหลายร้อยไมล์เลยเหรอ?” โจวเหวินรู้สึกตะลึงขึ้นมาในใจทันที
