งเขา และนั่นคือขา ขาที่เต็มไปด้วยผมสีทอง
โจวเหวินเงยหน้าขึ้นมอง และไม่นานก็เห็นเจ้านายของขาข้างนั้น ซึ่งเป็นลิงยักษ์เช่นกัน มีร่างกายเทียบเท่ากับลิงขาว ยกเว้นว่ามันถูกปกคลุมด้วยขนสีทองคล้ายผ้าซาติน และผิวของมันก็เป็นสีเหลือง
เพราะโจวเหวินบังเอิญไปเจอเข้า คราวนี้ดวงตาของเขาจึงเหมือนคริสตัลสีทองอีกครั้ง เหมือนกับลิงขาว เขากำลังจ้องมองโจวเหวินด้วยสายตาเย็นชา
“ขอโทษที คราวหน้าฉันต้องระวังถนนหน่อย” โจวเหวินหันหลังกลับและอยากจะวิ่งไปด้านข้าง แต่กลับพบว่ายังมีลิงใหญ่ตัวหนึ่งอยู่ด้วย ผมของลิงใหญ่ตัวนั้นเป็นสีดำและสีเทา ดูน่ากลัวยิ่งขึ้น
“ไม่…” โจวเหวินมองไปรอบๆ ขณะที่เขาจินตนาการ มีลิงใหญ่ตัวหนึ่งอยู่คนละทิศละทาง และมีลิงใหญ่ขนสีแดงอีกตัวหนึ่งอยู่คนละทิศละทาง และมียักษ์อีกสามตัว พวกมันยกมือขึ้นเหมือนลิง ดูเหมือนจะถืออะไรบางอย่างอยู่ และยืนดูเขาอยู่นิ่งๆ
โจวเหวินเฉียงสงบลงและมองดูลิงยักษ์สี่ตัวและสถานการณ์ที่นี่
เมื่อมองดูจากมุมมองนี้ หัวใจของฉันก็ยิ่งมีความสงสัยมากขึ้น
นี่คือถ้ำใต้ดินขนาดใหญ่ล้อมรอบด้วยน้ำทะเลมากมาย คล้ายทะเลใต้ดิน
จุดที่โจวเหวินยืนอยู่ตอนนี้ไม่ใช่เกาะเล็กๆ แต่เป็นกระดองเต่าขนาดยักษ์
ลิงยักษ์สี่ตัวยืนอยู่บนกระดองเต่า โดยแต่ละตัวก็ยืนไปทางเดียวกัน ยกมือขึ้นสูงและถือสิ่งที่ดูเหมือนก้อนหินไว้ด้วยกัน
โจวเหวินไม่สามารถบอกได้ว่ามันคืออะไร แกะสลักจากหินสีเทา ดูหยาบมาก คล้ายขาตั้ง
