ไม่รู้ว่าจะใช้มันอย่างไร ดังนั้นฉันจึงไม่เคยใช้มันเลย ในตอนนี้ ฉันใช้มันเป็นปืนใหญ่ แต่ว่ามันกลับสร้างสิ่งมหัศจรรย์ได้
เดือนอ่านดูโจวเหวินพยักหน้าเล็กน้อยพร้อมกับยิ้มในดวงตา
โจวเหวินรู้ว่าเยว่ตู้ควรจะจำเขาได้ แต่วินาทีต่อมา เยว่ตู้หันหลังแล้วรีบวิ่งเข้าไปที่ประตู เธอเร็วเกินไป เมื่อโจวเหวินต้องการตามให้ทัน ก็มีเสียงปืนดังขึ้นหลายนัดข้างในแล้ว จากนั้นจู่ๆ ก็เงียบลงอีกครั้ง
โจวเหวินรู้สึกผิดเล็กน้อยในใจ ประตูยังคงเงียบสงัด โจวเหวินรู้ดีว่าถึงแม้เขาจะรีบเข้าไปตอนนี้ เขาก็กลัวว่าจะสายเกินไปแล้ว แต่เขายังคงอยากเข้าไปมองดูและรีบเข้าไป
แต่ภายในนั้นเป็นทางเดินที่ทอดยาวไปทุกทิศทุกทาง และประตูทั้ง 6 ทิศก็เชื่อมต่อกันหมด ในระหว่างเกม โจวเหวินก็รีบวิ่งเข้าไป
แต่เขากลับถูกฆ่าตายในเวลาไม่นานหลังจากรีบเข้าไป และเขาไม่เคยพบสิ่งมีชีวิตมิติใดที่ยิงกระสุนปืนเลย
คราวนี้เมื่อเขาเข้ามา โจวเหวินก็ใส่ตัวสำรองให้ตัวเอง พอเขายิงได้ เขาก็รีบยิงใส่คนทันที
แต่เขาได้รีบเข้าไปในทางนั้นสักพักแต่ก็ไม่มีใครโจมตีเขาเลย
เมื่อโจวเหวินเดินข้ามทางเดินที่สลับไปมาและมาถึงประตูพระราชวังโลหะ เขาพบว่าเยว่ซือยืนอยู่ที่นั่น และดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับความเสียหาย แต่โจวเหวินไม่เห็นร่างของสิ่งมีชีวิตมิติ
ขณะที่โจวเหวินรู้สึกสับสน ประตูพระราชวังโลหะก็เปิดออกทันใดนั้น และมีแสงสว่างส่องเข้ามาจากภายใน
คนบนโลกก็มองเห็นภาพนี้ผ่านลูกบาศก
